Klassieke Oudheid

The philosopher's toolkit.

Aristotle, great Greek philosopher, researcher, reasoner, and writer, born at Stagirus in 384 BC, was the son of a physician. He studied under Plato at Athens and taught there (367-347); subsequently he spent three years at the court of a former pupil in Asia Minor. After some time at Mitylene, in 343-342 he was appointed by King Philip of Macedon to be tutor of his teen-aged son Alexander. After Philip's death in 336, Aristotle became head of his own school (of "Peripatetics"), the Lyceum at Athens. Because of anti-Macedonian feeling there after Alexander's death in 323, he withdrew to Chalcis in Euboea, where he died in 322.

Nearly all the works Aristotle prepared for publication are lost; the priceless ones extant are lecture-materials, notes, and memoranda (some are spurious). They can be categorized as follows:

I Practical: Nicomachean Ethics; Great Ethics (Magna Moralia); Eudemian Ethics; Politics; Economics (on the good of the family); On Virtues and Vices.
II Logical: Categories; Analytics (Prior and Posterior); Interpretation; Refutations used by Sophists; Topica.
III Physical: Twenty-six works (some suspect) including astronomy, generation and destruction, the senses, memory, sleep, dreams, life, facts about animals, etc.
IV Metaphysics: on being as being.
V Art: Rhetoric and Poetics.
VI Other works including the Constitution of Athens; more works also of doubtful authorship.
VII Fragments of various works such as dialogues on philosophy and literature; and of treatises on rhetoric, politics, and metaphysics.

The Loeb Classical Library edition of Aristotle is in twenty-three volumes.

The Epicureans, Skeptics, and Stoics practiced philosophy not as a detached intellectual discipline, but as a worldly art of grappling with issues of daily and urgent human significance: the fear of death, love and sexuality, anger and aggression. Like medicine, philosophy to them was a rigorous science aimed both at understanding and at producing the flourishing of human life. In this engaging book, Martha Nussbaum examines texts of philosophers committed to a therapeutic paradigm--including Epicurus, Lucretius, Sextus Empiricus, Chrysippus, and Seneca--and recovers a valuable source for our moral and political thought of today.

This text contains the first three volumes of Christopher Logues recomposition of Homers Iliad - Kings, The Husbands and War Music.

Emperor of Rome explores the fact and fiction of the rulers of the ancient Roman world, asking what they did, why they did it, and why their stories have been told in the extravagant, sometimes lurid, ways that they have. It looks at big questions of power, corruption and conspiracy. But it also looks at the day-to-day practicalities of their lives. What, and where, did they eat? Who did they sleep with? How did they travel? In the course of the book, we shall meet many people who were not, and did not aspire to be, emperors themselves, but who made the imperial system possible: wary aristocrats, enslaved cooks, diligent secretaries, court jesters - even a doctor who treated one young prince for his tonsillitis. The survival of the Roman empire as a system makes no sense if it was ruled by a series of deranged autocrats. I am interested in how those stories of madness arose, in how the business of empire was really conducted, and in Roman fears that the rule of the emperors was not so much blood-stained (they expected that), but was a strange and unsettling dystopia built on deception and fakery

Verzameld dichtwerk van de Latijnse dichter (ca. 375-ca. 404).

Kritiek door de klassieke, tweede-eeuwse satiricus op de historici van zijn tijd, met adviezen hoe ze wèl geschiedenis dienen te beschrijven.

Metrische vertaling van de zes bekendste boeken van de 'Aeneïs', het heldenepos van Vergilius (70-19 v.Chr.) over de stamvader van de Romeinen.

Zoals in de rest van de Romeinse wereld zijn de in steen of marmer aangebrachte inscripties te Pompeji voornamelijk gewijd aan het politieke leven van de stad en de namen en activiteiten van haar magistraten en vooraanstaande burgers . De grafschriften, stereotiep naar vorm en inhoud, laten een conventionele, beetje stijve, hoogdravende epigrafie zien. Maar het bijzondere van Pompeji is dat er opschriften bewaard zijn gebleven die op kalk zijn geschilderd of met een scherp voorwerp in de bepleistering van muren aangebracht, waarvan de auteurs helemaal niet wilden dat ze de eeuwen zouden trotseren. Vandaar hun spontaniteit, frisheid, soms wat grof, maar die de nieuwsgierige het gevoel geeft een inbreker te zijn in de dagelijkse, banale of aandoenlijke bezigheden, voorkeuren en hartstochten van de inwoners van Pompeji, voordat ze bedolven werden onder de as van de Vesuvius. Dit boekje bevat als appendix de volledige catalogus van de in de reeks Ambo-Klassiek verschenen werken en die nog in voorbereiding waren destijds.

Geschiedwerk van de Romeinse historicus (ca. 55 tot 120 na Chr.) over de periode na de dood van Nero, het zg. vierkeizerjaar (69-70 na Chr.). De gehate keizer Nero is vermoord, maar daarmee komt geen eind aan alle ellende. Integendeel, het gaat van kwaad tot erger. Hele en halve keizers verdringen elkaar van de troon, burgeroorlogen en bloedige opstanden zaaien alom paniek, het Romeinse rijk kraakt in zijn voegen. Zo slecht is het nog nooit gegaan. Dit inktzwarte beeld van Rome is te zien in eerste grote geschiedwerk van Tacitus. Hij analyseert de algehele malaise tot op het bot, nietsontziend. Zijn woede over de neergang van Rome`s macht en moraal blijkt op elke pagina en krijgt vorm in hard, bloedstollend proza, samengebald tot het uiterste. En nog verder, Tacitus gaat geregeld door de pijngrens. Groots, elitair, verbijsterend: zijn stijl en visie maken nog altijd diepe indruk. Deze nieuwe, volledige vertaling geeft dit werk een nieuw leven, zonder een woord te veel!

Euripides (ca. 485-406) is waarschijnlijk de meest invloedrijke en meest gespeelde toneelschrijver uit de geschiedenis. Van zijn ongeveer negentig toneelstukken zijn er achttien bewaard gebleven, die nu voor het eerst in een volledige Nederlandse vertaling worden gepubliceerd. Euripides putte, als alle tragici, zijn stof uit de bekende mythologie, maar zijn realistische uitbeelding daarvan schokte zijn tijdgenoten. Beroemde mythologische figuren werden alledaagse mensen met de goede en vooral slechte eigenschappen die iedereen in zijn omgeving kon aantreffen: de wreedheid en het cynisme van de overwinnaars, hebzucht, medelijden dat nergens toe verplicht. Eigenlijk is iedereen in Euripides' werk slachtoffer, van de zinloosheid van het bestaan en de willekeur van de zogenaamde goden, voor Euripides vaak niet meer dan psychische krachten, de grillen van het lot. Genadeloos toont hij de verwoestende weerslag van oorlog en bloedwraak op het dagelijkse leven, die dikwijls wordt benadrukt door het lot van het onschuldige kind dat alles onbegrijpend over zich heen ziet komen. Het is ontluisterend toneel, waardoor de menselijke ziel wordt blootgelegd. Het 1e deel van het verzameld werk begint met de oudst bewaarde tragedie van Euripides, Alkestis, waarin niet de nadruk ligt op de heldhaftigheid van de jonge koningin Alkestis, die haar leven als remplacant voor haar man opoffert, maar op de egoïstische echtgenoot die dat offer aanvaardt, zijn vader uitscheldt omdat hij niet bereid is zijn toch bijna voltooide leven voor hem op te geven, en naast de huilende kinderen klaagt over de vuile vloer die er thuis zal zijn als hun moeder is gestorven. Verder Medea, zonder meer zijn beroemdste toneelstuk, met de verschrikkelijke kindermoord De kinderen van Herakles, dat hier voor het eerst in het Nederlands is vertaald. Hippolytos, een klassieker uit de toneelliteratuur en tenslotte Andromache en Hekabe, 2 sterke voorbeelden van Euripides' gave de verschrikkelijke gevolgen van de oorlog te tonen op het persoonlijk leven van de betrokkenen: in Andromache dat van een Trojaanse prinsen die als slavin en maitresse door de moordenaar van haar man naar Griekenland is meegevoerd, en in Hekabe van Trojes oude koningin, die haar laatste kinderen geofferd en vermoord ziet worden en gruwelijk wraak neemt. Marjoleine de Vos: Het is wel zeker ook de verdienste van vertaler Gerard Koolschijn dat Euripides hier zo fris en aantrekkelijk tevoorschijn komt, ontdaan van antiek stof maar niet hinderlijk hedendaags gemaakt. Zo vaak, lezend over deze toch vreemde verre wereld, is alles zo gewoon en dichtbij, misschien doordat elke omhaal van woorden achterwege is gelaten.

Metrische vertaling van het tweede boek van de "Aeneas" van de Latijnse schrijver (70-19 v.Chr.).

volledige werken deel 41

Twee redevoeringen van de Noordafrikaanse schrijver (125-185), voorbeelden van origineel en publiektrekkend taalgebruik

Vertaling in zevenvoetige jamben van het gedicht over mythologische gedaanteverwisselingen van de Latijnse dichter (43 v. Chr.-17 na Chr.).

Twee filosofische dialogen met Sokrates over vroomheid en plichtsbetrachting.

Vertaling van het 21e boek van "Ab urbe condita" van de Romeinse geschiedschrijver (59 v. Chr. - 17 n. Chr.)