The term ‘collateral damage' has recently been added to the vocabulary of military forces to refer to the unintended consequences of armed interventions, consequences that are unplanned but nevertheless damaging and often very costly in human and personal terms. But collateral damage is not unique to the world of armed intervention - it is also one of the most salient and striking dimensions of contemporary social inequality. The inflammable mixture of growing social inequality and the rising volume of human suffering marginalized as ‘collateral' is becoming one of the most cataclysmic problems of our time.

For the political class, poverty is commonly seen as a problem of law and order - a matter of how to deal with individuals, such as unemployed youths, who fall foul of the law. But treating poverty as a criminal problem obscures the social roots of inequality, which lie in the combination of a consumerist life philosophy propagated and instilled by a consumer-oriented economy, on the one hand, and the rapid shrinking of life chances available to the poor, on the other. In our contemporary, liquid-modern world, the poor are the collateral damage of a profit-driven, consumer-oriented society - ‘aliens inside' who are deprived of the rights enjoyed by other members of the social order.

In this new book Zygmunt Bauman - one of the most original and influential social thinkers of our time - examines the selective affinity between the growth of social inequality and the rise in the volume of ‘collateral damage' and considers its implications and its costs.

David heeft kanker; een verwoestende ziekte, niet alleen voor hemzelf maar ook voor zijn familie. Dit verhaal begint op de kruising tussen leven en dood: Miriam bevalt van haar eerste kind en hoort vlak daarna dat haar vader kanker heeft. Judith Vanistendael (Leuven, 1974) is een Vlaamse striptekenares en illustratrice. Tussen 2007 en 2009 verscheen haar eerste stripalbum, het tweeluik "De maagd en de neger", dat gebaseerd is op een kort verhaal van haar vader Geert Van Istendael. Beide delen van "De maagd en de neger" werden genomineerd voor de prestigieuze Grand Prix d'Angoulême. Dit debuut werd in zes talen vertaald.

Moon is net verhuisd naar de overkant van de straat. Ondanks haar eigen problemen zet zij zich in voor de 'vreemde vogel' die in het oude huis is achtergebleven.

This edition of Tantra in Tibet consists of three parts published under the auspices of the Dalai Lama. "Essence of Tantra" by H. H. the Dalai Lama reveals the highly practical and compassionate use of this science of spiritual development. His Holiness discusses tantra for practice, refuge, the three paths, greatness of mantra, clear light, and initiation. "The Great Exposition of Secret Mantra--part 1" by Tsong-ka-pa is one of the principal classic texts on tantra. It presents the main features common to all the Buddhist tantra systems as well as the differences between sutra and tantra. In this volume Tsong-ka-pa covers paths to Buddhahood, vajra vehicle, deity yoga, and method in the four tantras. "Supplement" by Jeffrey Hopkins discusses the meaning of emptiness, transformation, and the purpose of the four tantras. Tantra in Tibet is part of the Wisdom of Tibet series.

Visies van de SP-politicus op actuele politieke en maatschappelijke kwesties in binnen- en buitenland.

Literatuurwetenschappelijke essays over Nederlandse dichters.

Een klein brevier over het begrip humor, met name in de christelijke geloofsbeleving, in de loop van de geschiedenis. Het is een milde glimlach over eigen te kort schieten en dat van anderen. Opgeluisterd met goede voorbeelden en komische prenten. Een speelse handleiding in levenskunst, voorzien van een degelijke literatuurlijst. In groene kaft met komische afbeelding. Anselm Hoste is abt van de Sint-Pietersabdij in Steenbrugge en medewerker van Sources Chretiennes en Corpus Christianorum, een wetenschapper dus.

Ontdaan kan zowel geschokt betekenen als vrij. De aanwezigheid van de dood is meerzinnig in de poëzie van Hans Groenewegen. De concentratie van zijn verzen uit zich met extreme helderheid. Wat mythisch lijkt, is tegelijk concreet. Natuur en vergankelijkheid gaan blijvend samen. De lezer voelt zich genodigd de zinnen zowel te horen klinken, als er zelf al lezend klank aan te verlenen

De bundel Annunciaties van Stefan Hermans bekommert zich ogenschijnlijk niet om structuur en indeling: de gedichten lijken op zichzelf te staan. Toch zijn er telkens terugkerende verwijzingen - aankondigingen en herinneringen - die de gedichten onderling verband geven. Een verband dat even logisch en ongrijpbaar is als de seizoenen van het leven: liefde, geboorte, ouderdom. Maar huiselijk zijn deze gedichten niet te noemen, daarvoor is Hertmans' blij te nieuwsgierig en zijn dichterlijke greep te groots. En wat er precies in de titel van de bundel wordt aangekondigd, is ook allerminst eenduidig aan te geven. Misschien is het het leven zelf, of iets anders dat zich al voltrekt terwijl het lijkt of het nog wordt uitgeprobeerd.

The role played by ideology in the evolution of civilizations is being energetically debated by archaeologists, but until now the theoretical debates have had little impact on the actual interpretation of field data from Mesoamerica or South America. Studies on pre-Columbian ideology have generally used historical, ethnohistorical, and iconographic data to look synchronically at specific ancient religions. Little progress has been made in applying archaeological information to address the broader problem of the role of ideology in prehistoric culture change... The authors of these papers take a variety of theoretical approaches, seeking to understand how ideology interacts with the ecological, economic, and political factors involved in culture change. They are concerned not with ideologies or cosmologies per se but with the effect of ideology on power relations, since the expansions and collapses of civilizations are, in the end, the successes and failures of political systems.

Wanneer een man in 1804 naar Königsberg wordt gestuurd om er een serie moorden te onderzoeken, beseft hij al gauw dat hij er onder valse voorwendselen is heengelokt.

Rassemblant plus de 900 poèmes s'échelonnant du XVe siècle au milieu du XXe siècle, cette Anthologie de la poésie érotique française se veut la première à essayer d'être complète. On y trouvera en effet aussi bien les poètes les plus célèbres (Villon, Ronsard, Malherbe, Voltaire, Gautier, Baudelaire, Verlaine, Mallarmé, Rimbaud, Apollinaire, etc...) que d'autres moins connus (Eustache Deschamps, Théophile de Viau, Régnier, Motin, Maynard, Claude Le Petit, Glatigny, Louÿs, Jarry, etc.) voire assez inattendus (Jules Verne). Surtout, quantité d'auteurs anonymes y côtoient une paralittérature d'ordinaire laissée de côté par les anthologies : chansons de salle de garde et de carabins, airs folkloriques ou populaires, couplets " potachiques ", etc. Toutes ces compositions, parfois très anciennes et inédites, ne sont pas les moins prenantes ni les moins épicées. Elles sont regroupées sous des rubriques thématiques - et par ordre chronologique -, qui présentent un panorama aussi divers que pittoresque : mariage, cocufiage, vérole, cléricalisme, politique, sociologie, pastorales, anatomie, techniques, misogynie, hétérodoxie, homosexualités, rêves, parodies, cauchemars, tombeaux... Une préface copieuse et nourrie de citations a pour but de donner au lecteur, en guise d'introduction, une Histoire de la poésie érotique française, qui en fasse mieux saisir à la fois les grandes lignes et le développement historique. Ainsi le panorama que Jean-Paul Goujon propose se caractérise-t-il à la fois par sa variété et par sa richesse. Il permet surtout de mesurer l'intensité inhérente à toute notre poésie érotique : cette soudaine et si particulière force qu'acquiert le langage dans la forme bien définie qu'est le poème. Rien de plus explosif et, parfois, de plus irrésistible, que ces vers qui parcourent toute la gamme du lyrisme érotique, de l'obscénité la plus provocante ou la plus jubilatoire à la rêverie la plus insistante, à la hantise charnelle la plus éperdue.

KADOC-Studies 6.

Pleidooi voor een humane omgang met andere volkeren, gebaseerd op het gedachtegoed van Francisco de Vitoria (circa 1483-1546), een van de grondleggers van het volkenrecht.

Filosofisch essay over de menselijke beleving van de werkelijkheid.

A novel that tells the story of the four residents of 127 Martha Street in the then 'poor white' suburb of Triomf, built on the ruins of old Sophiatown, once the vibrant and notorious centre of black city life in Johannesburg.

When asked simple questions about global trends - why the world's population is increasing; how many young women go to school; how many of us live in poverty - we systematically get the answers wrong. So wrong that a chimpanzee choosing answers at random will consistently outguess journalists, Nobel laureates, and investment bankers.

In Factfulness, Professor of International Health and a man who can make data sing, Hans Rosling, together with his two long-time collaborators Anna and Ola, offers a radical new explanation of why this happens, and reveals the ten instincts that distort our perspective.

It turns out that the world, for all its imperfections, is in a much better state than we might think. But when we worry about everything all the time instead of embracing a worldview based on facts, we can lose our ability to focus on the things that threaten us most. Inspiring and revelatory, filled with lively anecdotes and moving stories, Factfulness is an urgent and essential book that will change the way you see the world

In Hoog feest voor PAARS buigt de auteur zich over een drietal thema's uit het Buitenste Buitenbos van de RK kerkgeschiedenis. Geen pijnlijke onthullingen dus, geen ingewikkelde theologische kwesties waar al zovelen elkaar minstens figuurlijk de hersens voor inslaan, maar problemen waar niemand ooit over heeft nagedacht. Al snel zal blijken dat die leemte hoognodig vulling behoeft. Bisschoppen kiezen voor zichzelf een motto, een levenslange lijfspreuk . Dat is de laatste eeuwen zo gegroeid. De oogst is nu een kleine 7000 spreuken. Tegen het licht gehouden hebben er maar enkele tientallen blos op de wangen. De rest lijkt grijzer, smaakt zoutelozer, ruikt muf van herhaling, het weer zit erin. Ontbreekt het aan alternatieven? Welnee, zie ze glimmen en geuren. De auteur roept leken als hijzelf op met hun (aanstaande) bisschop mee te denken, hem te doen kiezen voor iets dat vers en sprankelend is. Daarnaast brengt dit geschrift in herinnering die spijtige, nooit door iemand gesignaleerde doodzonde van bisschop B.J. Alfrink anno 1951. De tijd dringt om deze misstap te herstellen. Als het nog niet te laat is. Tenslotte paus Franciscus, de man die vriend en vreemde nu al enige jaren verbaast. De schrijver zelf had vijftig jaar na paus Johannes XXIII, waar de Annassen en Cajafassen elkaar op Petrus' hoge troon opvolgden, niet verwacht dat een paus hem in zijn leven nog eens zou verrassen. Maar zie. Wars van opsmuk, een hekel aan (ver)oordelen, overtuigd dat opruimen van de zooi van boven naar beneden moet, niet andersom, zo laat Franciscus zich kennen. Een man die voor zijn pastorale bezoeken de levensgevaarlijke sloppenwijken van Congo in wil, zware jongens in Mexico bezoekt, die zelfs nog een woord heeft voor de Utrechtse daklozenkrant en kwistig bommen van barmhartigheid dropt. Een paus die de meest aardse, de groenste rondzendbrief van de laatste duizend jaar schreef. Prijzen we hem het graf in? In ons 'Buitenbos' vergaren en vermeerderen wij onze 'nutteloze kennis'; al doende ontdekken we bij alle lof ook smetjes op het stralend wit van de pauselijke verschijning.