Literatuur

Twee novellen, over de ondergang van een joods gezin in de Tweede Wereldoorlog en de belevingswereld van een eenzame jongen.

In bondig proza geschreven roman, die in gedachtenflitsen en herinneringen het leven van een onbevredigd, in dromen vluchtend mens onthult, en daarnaast met beeldende kracht de sfeer van een Westindisch eiland weet op te roepen. Weekendpelgrimage (1958), de debuutroman van Tip Marugg, is het verhaal van een Curaçaose jongeman, 'die om drie uur 's morgens in zijn auto in een kuil aan de rand van de weg zit. Het regent, hij is dronken maar helder, en hij denkt aan zijn troosteloze tocht van kroeg tot kroeg in de voorbije nacht. Zijn gedachten worden afgewisseld met herinneringen aan hoe vroeger iedere keer opnieuw de communicatie met de andere mensen mislukte. (...) Hij houdt van zijn eiland en het is hem vreemd. Steeds keert de tegenstrijdigheid van gevoelens terug, omdat de ik-figuur zijn bestaan niet begrijpt. Voor hem is alles doelloos....

Verhalen over toenadering en afstoting in relaties.

"Essay over de doorwerking van het kolonialisme in de huidige tijd, waarbij de Nederlandse schrijver (1946) aan de hand van het werk van Rudy Kousbroek over Nederlands-Indië zijn licht laat schijnen over de impact van witte arrogantie en het belang van postkoloniaal bewustzijn."--Publisher information.

Poëtische improvisaties over ontmoetingen met allerlei figuren op de tocht van een jongeman, die op zoek is naar een chinees meisje, symbool van het geluk.

Roman ter nagedachtenis aan de 21-jarige zoon van de auteur die in 2010 omkwam bij een verkeersongeluk.

een bijdrage tot het probleem van de besluitvorming

De roman geeft de gedachten weer van de auteur, op dat moment woonachtig in Frankrijk, tijdens het wachten op de begrafenis van een verongelukte buurjongen. Deze jongeman liep bij leven al bepaalde gevoelens bij de verteller op, maar na zijn dood gaan de sluizen van geheugen en hart pas helemaal open.

De drie bekendste novellen van de Nederlandse schrijver (1882-1961) met tekeningen van Joost Swarte (1947- ).

Schets van de Nederlandse schrijfster (1918-2011) van haar lagere school-tijd in Indië en Nederland.

Een schrijver bedenkt een verhaal waarin hij allengs, ten slotte op leven en dood, zelf een rol speelt.

25 jaar geleden overleed Ischa Meijer, de journalist, columnist en interviewer, maar als je mensen spreekt die hem hebben meegemaakt, is het alsof ze hem gisteren nog op de tv hebben gezien. Zelden heeft een Nederlandse journalist zo?n overrompelende indruk gemaakt als Ischa Meijer. Hij veroverde de harten van zijn publiek met zijn even geestige als ontroerende columns, aangrijpende en confronterende televisie-interviews en spraakmakende radioprogrammas. Naast interviews, een bijna dagelijkse literaire krantenrubriek? De Dikke Man?, gedichten en toneelstukken, schreef Ischa Meijer drie werken die behoren tot het allerbeste wat in de Nederlandse literatuur aan naoorlogse egodocumenten verscheen: - Brief aan mijn moeder -, het hartverscheurende boek waarin Ischa Meijer voor het eerst een stem geeft aan de tweede generatie joodse oorlogsslachtoffers; de autobiografische roman - Een rabbijn in de tropen -, over het verblijf van het gezin Meijer in Suriname, waarin Ischa zijn joodse wortels, de band met zijn moeder en zijn ontluikende seksualiteit beschrijft; en - hoeren -, zijn documentaire en persoonlijke novelle van een hoerenloper. In - Zó, en niet anders - zijn deze drie schitterende klassiekers voor het eerst samengebracht. Een even uniek als tijdloos document.