De roman geeft de gedachten weer van de auteur, op dat moment woonachtig in Frankrijk, tijdens het wachten op de begrafenis van een verongelukte buurjongen. Deze jongeman liep bij leven al bepaalde gevoelens bij de verteller op, maar na zijn dood gaan de sluizen van geheugen en hart pas helemaal open.

Integrale metrische vertaling van het epos uit 1572 over de Portugese ontdekkingsreizen.

Een kunstschilder kijkt terug op een relatie met een jongere vrouw.

Onverschilligheid en verveling drijft een groep Madrileense jongeren ertoe hun heil te zoeken in drank, drugs, geweld en seks. Carlos, de hoofdpersoon uit Madrileense roulette, beschrijft de 'blauwe maandagen' van een groep rijke, verwende en verveelde vrienden. Ze doden de tijd, zwervend van kroeg naar kroeg, coke scorend en bier drinkend tot ze erbij neervallen. Er is geen doel, er is alleen maar ijzingwekkende leegte die gevuld moet worden. Ze spelen 'Madrileense roulette' door met de auto tegen het verkeer in te racen, op zoek naar de ultieme kick neemt geweld steeds meer de overhand. De dreigende dramatische omwenteling houdt de spanning tot de laatste letter vast.

Een dertigjarige jongeman komt mede door sterfgevallen in zijn omgeving tot dieper inzicht over het leven. Tamaro schrijft, evenals in haar bestseller De stem van je hart, over de betekenis van het leven. Na een jeugd die beheerst werd door een tirannieke vader vertrekt Walter naar Rome. Hij wordt schrijver maar kent slechts kortstondig succes. Na een ongeluk keert hij terug naar zijn geboortestreek en ontdekt daar wat het geheim van het leven is. Anima mundi is rijk aan emotionele spanning en diepgang en zal de lezer treffen in het hart.

Een 17-jarig meisje beleeft een turbulente periode: ze gaat studeren, op kamers wonen en in dezelfde tijd sterft haar moeder.

Een jong, aankomend schrijver komt in aanraking met een vermaard auteur die hij als zijn mentor en geestelijke vader gaat zien.

Tien bewerkingen van volksvertellingen uit Oost en West

25 jaar geleden overleed Ischa Meijer, de journalist, columnist en interviewer, maar als je mensen spreekt die hem hebben meegemaakt, is het alsof ze hem gisteren nog op de tv hebben gezien. Zelden heeft een Nederlandse journalist zo?n overrompelende indruk gemaakt als Ischa Meijer. Hij veroverde de harten van zijn publiek met zijn even geestige als ontroerende columns, aangrijpende en confronterende televisie-interviews en spraakmakende radioprogrammas. Naast interviews, een bijna dagelijkse literaire krantenrubriek? De Dikke Man?, gedichten en toneelstukken, schreef Ischa Meijer drie werken die behoren tot het allerbeste wat in de Nederlandse literatuur aan naoorlogse egodocumenten verscheen: - Brief aan mijn moeder -, het hartverscheurende boek waarin Ischa Meijer voor het eerst een stem geeft aan de tweede generatie joodse oorlogsslachtoffers; de autobiografische roman - Een rabbijn in de tropen -, over het verblijf van het gezin Meijer in Suriname, waarin Ischa zijn joodse wortels, de band met zijn moeder en zijn ontluikende seksualiteit beschrijft; en - hoeren -, zijn documentaire en persoonlijke novelle van een hoerenloper. In - Zó, en niet anders - zijn deze drie schitterende klassiekers voor het eerst samengebracht. Een even uniek als tijdloos document.

In De Kozakkentuin beschrijft Jan Brokken de bijzondere vriendschap tussen Alexander von Wrangel en Fjodor Michajlovitsj Dostojevski. Hij begint zijn verhaal in 1849 in Sint-Petersburg wanneer de jonge Alexander een groep arrestanten voorbij ziet komen, op weg naar het vuurpeloton. Een van hen is Dostojevski, toen al een bekende en door Alexander bewonderde schrijver. Dostojevski ontloopt de zwaarste straf, maar krijgt jarenlange dwangarbeid in Siberië opgelegd. Alexander wordt na zijn opleiding benoemd tot officier van justitie in Semipalatinsk, een stadje in het zuidwesten van Siberië. Daar ontmoet hij Dostojevski, die dan net is vrijgekomen. Tussen Alexander en de elf jaar oudere schrijver ontstaat een hechte vriendschap. De Kozakkentuin is een meeslepend epos, uitermate soepel verteld. Met de gave voor inleving die wij van Brokken kennen, de gave waarmee hij in De vergelding de oorlog in Rhoon beschreef, brengt hij in De Kozakkentuin de vriendschap tussen Alexander en Fjodor tot leven en schetst hij met verve de turbulente gebeurtenissen in het Rusland van de tweede helft van de negentiende eeuw. Hij baseert zich op uniek historisch materiaal: brieven en memoires die de achterachterkleindochter van Alexander hem toevertrouwde. 

In de vriendschapsrelatie tussen twee echtparen zijn in de loop der tijd emotionele spanningen ontstaan waaraan geen van de betrokkenen zich kan onttrekken. Vervolg op 'Bij nader inzien' en voorloper van 'Meneer Beerta'

Amusant verhaal over een jonge man die na de dood van zijn ouders in de radio- en schrijverswereld terecht komt en daar zijn eerste grote liefde ontmoet.