When we think of plastic surgery, vending machines, computers and fast food, many of us assume that they are modern inventions. Amazingly, these were all invented hundreds, or even thousands, of years ago.

In What the Past Did for Us, presenter and enthusiast Adam Hart-Davis takes us on a journey into the ancient world, revealing an astonishing array of innovations that occurred long before many of us would ever have thought they had.

The Greeks are well-known for inventing the Olympics, but only a few of us are aware that they were responsible for building the first known computer, around 100 BC. The Romans-famous for their road building-also gave us double glazing and central heating. All in all we owe a huge debt to the ancients-from the Chinese who invented paper money and the wheelbarrow, to the early Britons who developed the first housing estate at Skara Brae, home to the world's oldest known lavatories.

Based on the television series What the Past Did for Us, this book will change the way that we look at the everyday inventions we take for granted and until now thought were from the modern age.

Our age is obsessed by the idea of conspiracy. We see it everywhere - from Pearl Harbour to 9/11, from the assassination of Kennedy to the death of Diana. Bookshop shelves threaten to collapse under the weight of texts devoted to proving myriad conspiracy theories true, while even quality newspapers and serious TV channels are prepared to give them credence. For David Aaronovitch, there came a time when he started to see a pattern. These theories used similar dodgy methods with which to insinuate their claims: they linked themselves to the supposed conspiracies of the past (it happened then so it can happen now); they carefully manipulated their evidence to hide its holes; they relied on the authority of dubious academic sources. Most importantly, they elevated their believers to membership of an elite - a group of people able to see beyond lies to a higher reality. But why believe something that entails stretching the bounds of probability so far? Surely it is more likely that men did actually land on the moon in 1969 than that thousands of people were enlisted to fabricate a deception that they did. In this entertaining and enlightening book - aimed to provide ammunition for those who have found themselves at the wrong end of a conversation about moon landings or twin towers - Aaronovitch carefully probes and explodes a dozen of the major conspiracy theories. In doing so, he looks at why people believe them, and makes an argument for a true scepticism: one based on a thorough knowledge of history and a strong dose of common sense.

The early years of the 18th-century produced two great monuments: one, Christopher Wren's new cathedral of St Paul's, an enduring testament to principled craft and masterful construction, the other an empty fraud of such magnitude that its collapse threatened to overturn monarchies and governments. Its failure delayed the introduction of modern market economies by two generations. Yet the full scale of this monumental deceit was quietly covered up and hidden, its enduring legacy a poorly understood colloquialism: the South Sea Bubble.

Historische beschrijving van het menselijke verlangen naar het paradijs op aarde en van de wijzen waarop de mens dat trachtte te vestigen, vanaf de oude Grieken tot nu.

Typisch Nederland. Wat is nu precies 'typisch Nederland'? Die vraag heeft in de loop van de geschiedenis al velen beziggehouden. Nog niet zo lang geleden werd gedacht dat alleen bij boeren en vissers nog het authentieke leven was te zien. Maar de tijd staat ook op het platteland en langs de kust niet stil. Wat wij op en top Nederlands vinden, verandert voortdurend. Koffietijd om acht uur en het broodtrommeltje zijn even karakteristiek voor ons land als Koninginnedag en Sinterklaas. De auteurs van dit boek beschrijven telkens actuele, herkenbare voorbeelden, die vervolgens historisch worden uitgesponnen. Zo krijgt u een veelkleurig en verrassend beeld van 'typisch Nederlandse' zaken.

Researcher and designer Caroline Nevejan focuses on the implications of technology on society. The artistic research explores new values for the (meta) design of participatory systems in which people accept responsibility for their words and deeds and negotiate trust and truth in a networked world. Artists are Kadir van Lohuizen, Debra Solomon, Ronald Ophuis, Zoro Feigl, Afaina de Jong, Chin-Lien Chen & Chris Vermaas, Anna Carlgren, Merlijn Twaalfhoven, Martin Butler, Karen Lancel & Hermen Maat, Jodi, Luna Maurer & Andreas Zangger and Angelo Vermeulen.

The Crimean War combines an extraordinary oral and visual account of the Crimean War -- including many photographs and accounts never previously published. The history is told from eyewitness accounts from people on all sides of the conflict (British, French, Russian and Turkish) -- in the forms of letters and diaries of soldiers, sailors, doctors, artists, nurses and reporters. And as the Crimean War was the first war to be photographed and to which war artists were assigned, the book is heavily illustrated with striking images of war. The combination of art and personal accounts makes for an incredibly fascinating and original perspective on the events.

Von Ammen, Quacksalbern oder Köhlern mag der ein oder andere schon gehört haben. Doch welche Arbeiten sich hinter Namen wie Sandmann, Rosstäuscher oder Beutetürke verbergen, weiß heute niemand mehr. Solchen verschwundenen Tätigkeiten forscht dieser wunderschön illustrierte Band nach. Mit detektivischem Spürsinn haben Michaela Vieser und Irmela Schautz in Archiven, auf Gemälden oder in Romanen ausgestorbene Berufe ausfindig gemacht und ihren gesellschaftlichen Hintergrund beleuchtet. Sie erzählen zum Beispiel, dass der Kaffeeriecher als Teil des preußischen Steuersystems in Häusern nach geschmuggeltem Kaffee schnüffelte, oder berichten vom Abtrittanbieter, der mit Eimern auf Messen eine schnelle Lösung für kleine und große Bedürfnisse anbot.

Overzicht van de activiteiten van militaire eenheden tijdens veldslagen en veldtochten.

In de overgang van de achttiende naar de negentiende eeuw bestond er onder de nieuwe stedelijke elite een groeiende belangstelling voor het ontginnen van woeste gronden. De wens zich in te zetten voor de ontwikkeling van de landbouw- en veeteelt voor het algemeen welzijn berustte veelal op idealistische motieven en het veronderstelde kennis van de materie. 0Naast een of meerdere boerenhoeven die op een ontginning werden gebouwd, werd in veel gevallen ook een stenen huis opgetrokken voor de pachtheer. Het stenen herenhuis bood de familie gelegenheid tot recreatie in de vrije natuur, weg uit de stedelijke omgeving. Een bescheiden voorbeeld van een dergelijke ontginningsonderneming is het kleine landgoed Sterrebos, onder Oud Herlaer, dat meer dan twee honderd jaar geleden werd aangelegd door Jacob Willem Halfwassenaer van Onsenoort.0Architectuurhistoricus Jan van der Vaart verdiepte zich in de ontginningspraktijk aan het begin van de negentiende eeuw en ontrafelde de twee eeuwen bouw en bewoningsgeschiedenis van het kleine buiten Sterrebos.0Het brede spectrum van zijn onderzoek leidde tot een ongekunsteld inkijkje in de verhoudingen binnen de kringen van de bestuurlijke elite, van de militaire bovenlaag in de stad, de opkomst van de gegoede burgerij in de negentiende eeuw en de rol van de lokale overheid aan het begin van de twintigste eeuw.

Naslagwerk met mythologische figuren uit de hele wereld.

Deze uitgave van Pro Domo is een poging tot rehabilitatie van een van de belangrijkste bestuurders die Amsterdam gekend heeft: Monne de Miranda (1875-1942). Opgeklommen uit de armoede van het joodse getto bepaalde De Miranda samen met de legendarische wethouder Wibaut in de jaren '20 en '30 het gezicht van het snel groeiende Amsterdam. Tot zijn val in 1939, toen de SDAP-politicus in de pers valselijk werd beschuldigd van corruptie. Een val die achteraf gezien een vroeg voorbeeld is van een publieke karaktermoord, met alle elementen die daarbij horen: de vijanden, het onbewaakte ogenblik, het gebrek aan dekking uit eigen gelederen. Tevergeefs probeerde De Miranda zich te verweren tegen de brochure Pro Domo, maar nooit bereikte hij meer het grote publiek. Doordat de oorlog uitbrak bleven de gedrukte vellen in de kelders van De Arbeiderspers liggen. In deze uitgave van Pro Domo krijgt Monne De Miranda eindelijk de kans zijn eigen, volledige verhaal te doen.

Bij de inhuldiging van koning Willem II op 28 november 1840 werden zes mensen doodgedrukt in de opgewonden menigte. Eigenlijk acht, want twee van de slachtoffers waren zwanger. De nieuwe koning liet weten het voorval te betreuren, maar verder uitermate tevreden te zijn met het verloop van de dag. De inhuldiging van Beatrix op 30 april 1980 verliep ook niet van een leien dakje. Een rookbom ontplofte op de Dam en in de stad stond de leuze 'geen woning geen kroning' op muren geklad. Inmiddels zijn er zes inhuldigingen geweest en de zevende zal niet meer heel lang op zich laten wachten. Deze zes dagen zijn perfect gedocumenteerd. Reden te meer om ze onder de loep te nemen, tot in hun gekste, ontroerendste en meest emotionele details.

Wie in Engeland wil wonen, werken, zakendoen of vakantie houden moet zich aan de gebruiksaanwijzing houden. Een eigenzinnig koninkrijk schetst een beeld van een land waar men links blijft rijden, alles afweegt in stones, geobsedeerd is door voetbal en cricket, The Beatles en Posh & Becks heeft gecreeerd en de euro niet wil.
Hoe ga je met ze om, hoe begroet je ze, hoe krijg je een bankrekening, hoe doe je zaken, hoe leef je er, hoe reis je, hoe sport je, hoe proost je en hoe raak je verliefd in het Engeland van de eenentwintigste eeuw? Drie termijnen van Margaret Thatcher en Tony Blair hebben het land herschapen, maar het volk niet veranderd.
Met een voorwoord van Peter Brusse.
'Een eigenzinnig koninkrijk is vooral nuttig voor wie zich in Engeland wil vestigen, en voor de meer dan gemiddeld geinteresseerde vakantieganger. Maar ook de liefhebber van Britse films en sitcoms kan er zijn voordeel mee doen. De Waard schreef een gebruiksaanwijzing voor een volk dat er node een behoeft.'

Het is begin jaren zestig. Schoorvoetend bestijgt een groep leerlingen, geboren tijdens de babyboom, de deftige trappen van het Stedelijk Gymnasium in Tiel. Als dochter van een loonwerker, zoon van een kroegbaas - de auteur - of kind van een arbeider in de jamfabriek van Flipjes Tiel zitten ze aanvankelijk wat onwennig in de klas. Ze zijn niet afkomstig uit de traditionele kweekvijver van de school, de notabelen van de stad en omstreken. Buiten woeden de jaren zestig met popmuziek, spijkerbroek en weelderige haardos. Binnen houdt een geharnaste, conservatieve rector met ijzeren hand succesvol de nieuwe tijd buiten de deur. Het klassieke bolwerk lijkt ongeschonden het roerige decennium te overleven. Of toch niet? Van Esterik schetst een kleurrijk panorama van een provinciestad en een school tijdens de naoorlogse wederopbouw. Tucht en spaarzaamheid brengen welvaart. De babyboomers uit de eenvoudige gezinnen leren met mes en vork eten. Aan het einde van de jaren zestig is alles anders.

Fotoboek over concentratiekamp Theresienstadt. Veel foto's in zwart-wit en kleur.

Ons eigen land rond de eeuwwisseling. Door woord en beeld de schoonheid van ons eigen land ten toon te spreiden, ziet daar het doel van dit werk. Kaarten en reiswijzers, van hoeveel belang ook overigens, kunnen, het spreekt haast van zelf, in dezen slechts hulpmiddelen zijn. Reeds sedert tal van jaren koesterde Het Bestuur daarom den wensch eenmaal een prachtwerk uit te geven, dat Nederlands zoo vaak miskende schoonheid in breede kringen openbaren zou.

Memoires van de bekende Ierse columniste en maakster van televisieprogramma's, een van de acht kinderen van een losbol en een alcoholiste.

Elke dag gaat Elza met haar oudste zoon erop uit om in verwoeste flats oud ijzer te zoeken. Met gevaar voor eigen leven, want in Grozny wordt nog steeds geschoten. Zo probeert Elza wat centen te verdienen voor zichzelf, haar man en vier kinderen. Oorlogscorrespondent Petra Prochazkova interviewt in Overleven in Grozny behalve Elza nog vijf vrouwen uit Grozny, zowel Tsjetsjeense als Russische. Hoe komen ze de dag door in een spookstad zonder stromend water of elektriciteit? Hoe houdt de relatie met hun man stand in deze omstandigheden? Hoe voeden ze hun kinderen op in een stad zonder scholen? Ook geven de vrouwen hun mening over de strijdende partijen. En ze vertellen over de kracht die ze al dan niet aan hun geloof en de plaatselijke tradities ontlenen.

Originally worshipped by the people of a small and politically insignificant eastern Mediterranean community, the Hebrew God rose to become the monotheistic deity of the entire Western tradition. In this absorbing book, well-known biblical scholar Bernhard Lang provides for the first time a full portrait of the ancient Hebrew God. Drawing on all available evidence, including ancient Near Eastern and Egyptian texts and art, Lang offers a comprehensive view of the Hebrew God that is both fascinating and surprising.

Lang's portrait shows the Hebrew God in five images. He appears as lord of wisdom, lord of war, lord of the animals, lord of the individual, and lord of the harvest -- a God whose rule extends to all areas of life. Lang illuminates the completeness of this God's leadership with insights derived from modern religious, anthropological, and cultural studies, and he argues that Israel's monotheistic God, far from being simply opposed to other gods, actually echoes and incorporates much of the ancient polytheistic experience of the divine. The world-view of the ancient Semites did not differ from that of the Indo-European peoples as dramatically as others have assumed, Lang contends. Written in an accessible style, this appealing volume stores a wealth of information for general reader and religious historian alike.

Essays over de geschiedschrijving van dr. L. de Jong over Nederland in de Tweede Wereldoorlog.

November 1917. De Britse regering geeft de Balfour-declaratie af, waarin het Verenigd Koninkrijk zijn steun betuigt aan de stichting van een joodse thuishaven in het voormalige Palestina. Het is het begin van een omvangrijke uittocht van joden vanuit alle delen van de wereld. Een exodus die zijn weerga in de geschiedenis niet kent.
Ze reizen per schip, per trein, in bussen, in vrachtwagens, te voet honderdduizenden joden, gedreven door hoop, wanhoop en het rotsvaste geloof in een beter bestaan. Velen onder hen moeten have en goed achterlaten, vaak ook hun familieleden. Maar het houdt hen niet tegen. Het geloof in de nieuwe samenleving in het beloofde land is sterker dan alle ontberingen en tegenslagen.

Journalist Ben Wicks schetst in dit boek aan de hand van talrijke persoonlijke getuigenissen een indrukwekkend en ontroerend beeld van de opbouw van Israël door de loop van de jaren heen. Het zijn de verhalen van de eerste immigranten: artsen, juristen, zakenlieden, boeren en idealisten, onder wie Shimon Peres en Yitzhak Shamir. Zij vertellen over hun verwachtingen, teleurstellingen, het harde leven in de kibboets, de successen, de protesten van de Arabische gemeenschap, de rellen en vijandigheden, die uiteindelijk resulteerden in een eigen staat, maar ook in een vrijwel permanente staat van oorlog.

'De schouwen begonnen te roken en de cadans der getouwen begon hoorbaar bij elken fabrieksingang, in alle tuinen van de stad.' Zo beschrijft de Tilburger Uri Nooteboom zijn jeugdherinneringen aan het begin van deze eeuw, een tijd waarin het ritme van het dagelijks leven wordt bepaald door de broodheer, de textielindustrie. Wanneer de onverwoestbaar lijkende textielimperia ineenstorten, nadert dit tijdperk zijn einde. Honderden fabrieksgebouwen en -schoorstenen gaan tegen de vlakte en wat dan nog rest, vindt men hoofdzakelijk in archieven en musea. Want herinneringen vervagen. Dit zelfde lot treft eerder de lakenindustrie en de huisnijverheid der linnenwevers. De naderhand in Brabant en Twente geweven 'katoentjes maken plaats voor moderne weefsels en vervolgens verplaatst de textiel het toneel van haar werkzaamheden grotendeels naar vergelegen ontwikkelingsgebieden. De herinnering aan een wereld van heren en knechten sterft uit. Een wereld van horde menselijke verhoudingen waarin het loon van zware arbeid wordt afgeroomd door de textielbaronnen, die daarmee een wankele werkgelegenheid voor de massa en een stevige basis voor hun eigen bezitsvorming scheppen. In De kadans van de getouwen schetst de Twentse journalist Adriaan Buter een beeld van het leven rond laken en lijnwaad. De auteur gaat ver terug in de historie van de Nederlandse textielindustrie: hongeren in de Leidse lakennijverheid, sloven in het Gooi, kruikezeiken in Tilburg en het opvlammend verzet in Twente. Het is een boek over heren en hun knechten, die zich bewust werden geen slaven, maar mensen te zijn.

Overzicht van de activiteiten van militaire eenheden tijdens veldslagen en veldtochten.

'Ik wil vrouwen het recht teruggeven te genieten van de vluchtige schoonheid van jongens.' - Germaine Greer

In De jongen verzet Germaine Greer zich tegen de overheersende rol van de vrouwelijke schoonheid in de kunst en de media van de afgelopen periode. In de eeuwen daarvoor was het juist de man, en dan met name de opgroeiende jongen, die het schoonheidsideaal beheerste. Aan de hand van meer dan tweehonderd bekende en onbekende foto's, beelden en schilderijen illustreert ze de rollen die jongens spelen in de westerse beeldcultuur, zoals de spelende jongen, de dienende jongen, de vechtende jongen, de jongen als engel en als verleider.
Germaine Greer doorbreekt met haar baanbrekende studie eindelijk het taboe op de seksuele aantrekkelijkheid van jonge jongens. Uit angst voor pedofilie kon dit voor de kunst essentiële onderwerp lange tijd niet diepgaand besproken worden. Tegelijk laat ze zien hoe vrouwelijke modellen in de kunst en de media vaak uitgesproken jongensachtige trekken hebben. Voor de niets verhullende en vaak erotisch geladen afbeeldingen van het naakte lichaam hebben in vroeger eeuwen dan ook jonge mannen model gestaan.
Voor haar voorbeelden in deze originele benadering verwijst Greer niet alleen naar grote en kleine kunstwerken uit het verleden, zoals Cellini's Narcissus en Donatello's David, maar ook naar eigentijdse uitingen als Larry Clarks Oklahoma City en naar moderne iconen als John Travolta en Jim Morrison.

Nederland kan de komende twintig jaar weinig economische groei meer verwachten, stelt Jaap van Duijn. Na de ongekende welvaartsstijging sinds de Tweede Wereldoorlog hebben we nu te kampen met verzadiging, vergrijzing en de concurrentie van nieuwe landen. Op termijn zal de bevolking gaan dalen. Voor onze rijkdom hebben we een hoge prijs betaald: een aanslag op het milieu, een overvol land, een verlies aan rust en ruimte. Aan meer materiële welvaart is nauwelijks behoefte - wel aan meer welzijn. Maar zijn we bereid de inspanningen te verrichten om terug te winnen wat verloren is gegaan? Bestaat er een Nederland na de groei?