Romans

Minutieuze beschrijving van de laatste week van het leven van Julius Caesar.

Analytische annotatie: Twee echtparen, onder wie een beoogd minister-president, dineren in een restaurant om een vergrijp van hun kinderen te bespreken.

Het leven van een middenklasse-familie in Irak voor, tijdens en na het bewind van Saddam Hoessein.

"Goldschmidt verweeft een aangrijpend familieverhaal met de geschiedenis van moedige vrouwelijke pioniers in de vliegkunst. Noa erft bij het overlijden van haar vader een kist met papieren. Het zijn verhalen over vliegeniersters, die in de begintijd van de luchtvaart wereldwijd in wankele vliegtuigjes stapten om records te breken. Over Rosy Rose bijvoorbeeld, de eerste Amerikaanse zwarte pilote, over jonge vrouwen in het Sovjetleger, die tijdens de Tweede Wereldoorlog in Kukuruzniks in het donker leerden vliegen. En er zijn brieven van een jonge moeder aan haar verongelukte echtgenoot. Aanvankelijk is het Noa een raadsel waarom haar liefdevolle maar zwijgzame vader zich zo hevig interesseerde voor deze vrouwen, die allen braken met de conventies van hun tijd. Maar met de bestudering van zijn nalatenschap komt ook het besef dat hierin het raadsel van haar familiegeschiedenis ligt. Een geschiedenis die ook in Noa diepe sporen heeft achtergelaten. 'Kukuruznik' is een rijke en zorgvuldig gecomponeerde roman over moed en veerkracht: over de kunst om in het donker te leren kijken. Saskia Goldschmidt werkte als theaterdocent en ontwikkelde projecten voor het basis- en voortƯgezet onderwijs. Ze debuteerde in 2011 met 'Verplicht gelukkig, portret van een familie', waarin ze haar zoektocht naar haar verzwegen Joodse familiegeschiedenis beschrijft. In 2012 verscheen de succesvolle roman 'De hormoonfabriek', daarna volgden 'De voddenkoningin' en 'Schokland'. Ook bezorgde ze 'Dagboek uit Bergen-Belsen' van Renata Laqueur. 'Kukuruznik' is haar eerste roman bij Meulenhoff."--

Verzamelbundel met gedichten, verhalen, columns en toneel van de Vlaamse schrijver (1957- ).

Twee oudere jongeren toeren in een walm van sigarettenrook en country-muziek van Tilburg naar de rosse buurt van Hamburg om een precair klusje te klaren. Een heerlijk krankzinnige roman over een vermisteman, een ongewenste reis naar de hoerenbuurt van Hamburg, de geweldige kont van Birgit de Braaij, veel sigaretten, heel veel frikadellen en een lijk in de kofferbak van een Toyota Kamikaze. Fragment 'Het begon allemaalmet zo'n telefoontjewaar ik echt niet op zat tewachten

Summary: Hugo van Loon is geboren voor het geluk. Het is hem alleen altijd te snel af. Wanneer hij zich samen met Lucia, zijn licht in de duisternis, vestigt in een lommerrijke kustplaats lijkt de beste helft van zijn leven aangebroken. Tot Lucia de biologische klok hoort luiden. Opeens doemt er een andere bestemming op. Vaderland. Het land waar niemand van terugkeert. Want als een man eenmaal vader wordt, maakt hij zichzelf overbodig. Zijn werk is gedaan, zijn plaats is vergaan. "Vaderland" is een ontroerende, rijkgeschakeerde roman over de liefde. Liefde voor vrouwen, voor wijn, voor de stad en voor de eenzaamheid.

Twee broers, op trektocht in de Alpen, trotseren niet alleen het landschap, maar vooral elkaar.

Verhalen over een jongen die gefantaseerde en daadwerkelijke homoseksuele relaties onderhoudt met vriendjes en een oudere buurman.

Voor zijn nieuwe roman 'De bekeerlinge' gebruikte Hertmans opnieuw historische bronnen, maar ditmaal vond hij ze niet in zijn eigen familie. Volgens de uitgeverij: "In een klein dorp in de Provence wordt sinds mensenheugenis over een pogrom en een verborgen schat gesproken. Eind negentiende eeuw vindt men in de synagoge in Caïro een hoeveelheid opzienbarende Joodse documenten. Stefan Hertmans ontdekt de sporen van een voorname christelijke jonkvrouw uit de elfde eeuw, die haar leven vergooide voor een Joodse jongen. Hij gaat letterlijk achter deze vrouw aan, die samen met haar verboden liefde op de vlucht slaat en een duizelingwekkende tocht aflegt, opgejaagd door alles en iedereen ... Dat brengt hem in een chaotische wereld van passie, haat, liefde en dood, en voert hem uiteidelijk van Caïro terug naar het kleine Provençaalse dorp, waar hij sinds decennia thuis is"--Dust cover.

Over Ramses Shaffy hebben altijd de wildste verhalen de ronde gedaan en de werkelijkheid was vaak nog spectaculairder dan gedacht. Dat bleek opnieuw toen er na de publicatie van zijn biografie 'We zien wel!' een koffertje opdook vol correspondentie van zijn moeder, die altijd een mysterieuze figuur was gebleven. Alexandra Thérèse de Wysocka zou een gravin van Pools-Russische afkomst zijn geweest. Maar ze beweerde in werkelijkheid niemand minder te zijn dan groothertogin Olga Romanov, de oudste dochter van tsaar Nicolaas II. Sylvester Hoogmoed schetst aan de hand van oude brieven en politierapporten het leven van deze 'geduchte gelukzoekster'? zoals de kranten haar noemden. Tijdens het interbellum verbleef ze in de duurste hotels aan de Côte d?Azur, in Egypte, Parijs en Brussel, een spoor van openstaande rekeningen en ongedekte cheques achter zich latend. Na een lange gevangenisstraf zette ze haar leven na de oorlog op grootse voet voort, nu vooral in België en Zwitserland. Gesteund door de uitstekende connecties die ze had in de hoogste kringen en vooral door haar onverwoestbare flair.

Drie uit Iran gevluchte zussen veroorzaken opschudding in een klein Iers dorp als ze er een exotisch café beginnen.

Als een man verneemt dat hij onvruchtbaar is, vraagt hij zich af wie de vader is van het kind van zijn (inmiddels overleden) vriendin.

Levenslessen in de vorm van gesprekken tussen de auteur en zijn vroegere leermeester, een hoogleraar sociologie, rond ouderdom, contact tussen generaties, spiritualiteit en levenskunst.

Een kunstschilder kijkt terug op een relatie met een jongere vrouw.

Nadat haar moeder bij een brand is omgekomen, probeert een vrouw te achterhalen wat de achtergrond was van de ruzie tussen haar moeder en haar grootouders.

Een 17-jarig meisje beleeft een turbulente periode: ze gaat studeren, op kamers wonen en in dezelfde tijd sterft haar moeder.

In De Kozakkentuin beschrijft Jan Brokken de bijzondere vriendschap tussen Alexander von Wrangel en Fjodor Michajlovitsj Dostojevski. Hij begint zijn verhaal in 1849 in Sint-Petersburg wanneer de jonge Alexander een groep arrestanten voorbij ziet komen, op weg naar het vuurpeloton. Een van hen is Dostojevski, toen al een bekende en door Alexander bewonderde schrijver. Dostojevski ontloopt de zwaarste straf, maar krijgt jarenlange dwangarbeid in Siberië opgelegd. Alexander wordt na zijn opleiding benoemd tot officier van justitie in Semipalatinsk, een stadje in het zuidwesten van Siberië. Daar ontmoet hij Dostojevski, die dan net is vrijgekomen. Tussen Alexander en de elf jaar oudere schrijver ontstaat een hechte vriendschap. De Kozakkentuin is een meeslepend epos, uitermate soepel verteld. Met de gave voor inleving die wij van Brokken kennen, de gave waarmee hij in De vergelding de oorlog in Rhoon beschreef, brengt hij in De Kozakkentuin de vriendschap tussen Alexander en Fjodor tot leven en schetst hij met verve de turbulente gebeurtenissen in het Rusland van de tweede helft van de negentiende eeuw. Hij baseert zich op uniek historisch materiaal: brieven en memoires die de achterachterkleindochter van Alexander hem toevertrouwde. 

In de vriendschapsrelatie tussen twee echtparen zijn in de loop der tijd emotionele spanningen ontstaan waaraan geen van de betrokkenen zich kan onttrekken. Vervolg op 'Bij nader inzien' en voorloper van 'Meneer Beerta'

Wielerprins Jens de Gendt is tijdens een vakantie in Senegal onder verdachte omstandigheden om het leven gekomen. De laatste die hem levend heeft gezien is Seynabou, die hem meenam naar La Maison Grise om er de liefde met hem te bedrijven. Niet omdat dat haar beroep is – want hoer is ze, al noemt ze zich liever gazelle – maar omdat ze hoopte via deze man aan haar lot te ontsnappen.

Monoloog van iemand die het gewoon werd tegen zichzelf te praten is het pleidooi dat Seynabou voor zichzelf houdt. Want ook al heeft ze de schijn tegen, ook al heeft ze misschien niet helemaal de waarheid gesproken tegen de politie: zij heeft Jens de Gendt niet gedood.

De vriendschap tussen de componisten Alphons Diepenbrock en Matthijs Vermeulen wordt op de proef gesteld door een vrouw

In 1908 drukt de Franse bankier Albert Kahn zijn jonge chauffeur Dutertre een hypermoderne camera in handen en draagt hem op te leren fotograferen. Kahn vertrouwt hem zijn ideaal toe: alle volkeren van de wereld in kleur te laten vastleggen, om zo zijn "Archief van de planeet" te creëren. Hij is ervan overtuigd dat zijn foto's vooroordelen en angst voor vreemdelingen zullen wegnemen, en mensen vertrouwd zullen maken met de ander. Uiteindelijk zal zijn archief vrede brengen op aarde. Al snel stuurt Kahn tientallen fotografen de aarde over, naar de native Americans, naar Afrikaanse stammen en naar onbekende volkeren in Mongolië. Dutertre is niet meteen gewonnen, en stuntelt met zijn camera's. Hij volgt cursussen bij Emile Pathé en stort zich op handleidingen van de gebroeders Lumière. Hoe dichter hij bij Kahn in de buurt komt, des te beter kan hij zijn inmiddels oude werkgever begrijpen. Zijn werk als chauffeur wordt er bovendien boeiender op: hij rijdt steeds meer gasten naar de villa buiten Parijs, waaronder Rudyard Kipling, sir Chamberlain en Kahns grote vriend, de filosoof Henri Bergson. Anno 1939 weigert Kahn onder ogen te zien dat de nasleep van de beurskrach en de dreiging van oorlog zijn project onmogelijk maken. Zijn villa is in verval, Parijs hangt vol antisemitische aanplakbiljetten. In de nadagen van zijn imperium heeft hij niets dan de foto's om op terug te kijken. En wij, de lezers, kijken ademloos mee met Dutertre, de laatste en enige vriend van Kahn. Trouw waakt hij over de eeuwige idealist, en toont hem alleen díé foto's die zijn laatste restjes hoop in leven houden. Is hij dan tóch gaan geloven in het levenswerk van Kahn?

Romantrilogie over de ondergang van een familie en een land.

Twee oudere jongeren toeren in een walm van sigarettenrook en country-muziek van Tilburg naar de rosse buurt van Hamburg om een precair klusje te klaren.