De Italiaanse renaissance

Cultuurhistorische studie, waarin de sociale geschiedenis van de kunst in de Italiaanse renaissance centraal staat. In de 15de en 16de eeuw vindt er in de stadstaten van het Italiaanse schiereiland een opmerkelijke culturele bloei plaats, een wedergeboorte, een 'renaissance' van de kunst van de klassieke oudheid. Grote historici als Jules Michelet, Jacob Burckhardt en Johan Huizinga hebben zich sindsdien gebogen over de aard en achtergrond van deze gouden periode uit de Europese geschiedenis. Maar elke generatie historici kiest haar eigen benadering en zoekt een nieuwe invalshoek.

De Britse historicus Peter Burke onderzoekt in zijn inmiddels klassiek geworden studie de relatie van de 'creatieve elite' - de ongeveer zeshonderd kunstenaars en schrijvers die ons beeld van de renaissance hebben gekleurd - tot de maatschappij die hen heeft voortgebracht. Wie waren deze kunstenaars, voor wie maakten zij hun kunstwerken, van wie kregen zij hun opdrachten en welke plaats namen zij in de Italiaanse maatschappij van de 15de en 16de eeuw in?

Met het beantwoorden van deze vragen levert Burke een nieuw, verhelderend beeld van de renaissance en legt hij de complexe relatie tussen kunst en samenleving bloot.