Nieuwe producten

" ... Through her excellent photographs and her inquiring and humanistic temperament, and with powerfull artistic expression, Bertien van Manen shows what historians, writers, sociologists and political scientists argue, that there exist at least two Russias. There is the official, imperial and external Russia, known to us from newspaper headlines, and the one within, the hidden, poor Russia of the anonymous, ordinary people of whose existence Bertien van Manen's moving and revealing album tells." Ryszard Kapuscinski.--artist's website

Met in haar bagage de lessen van Ludwig Wittgenstein, de uitroeptekens van een vriend en de metaforen die meneer B. haar aanreikt, gaat de vertelster op reis. Op expeditie in de werkelijkheid. Naar Groenland en Parijs, Wenen, Cambridge en Egypte, IJsland en Zuid-Afrika, om een nieuw perspectief te verwerven dat ruimte laat voor verwondering en bezieling. 0Thuis in haar atelier wordt deze werkelijkheid weer poëzie, verrijkt met gebeurtenissen en ontmoetingen die gelukkig onverzinbaar zijn. De tweedimensionale draken in Parijs, het dansende paard in Luxor, de man die alles weet? ze maken deel uit van een kwetsbaar, krachtig universum waar ze als kunstenaar met een koppige overgave een vorm voor tracht te vinden. 0'En toen aten we zeehond' van Nicoline Timmer is een toverachtige roman, een filosofische verkenning van een beweeglijke wereld, waarin betekenis zich plotseling en onbeschut openbaart. 0Nicoline Timmer (1975) is beeldend kunstenaar en schrijver. Zij promoveerde in de literatuurwetenschap op een proefschrift over post-postmodernisme en studeerde aan de Rietveldacademie en de Rijksakademie van Beeldende Kunsten. 'En toen aten we zeehond' is haar debuutroman.

"Lou Baljon, jong in de jaren zeventig, is iemand die wel beweegt, maar zonder werkelijk van zijn plaats te komen. Na een leven als roadie en opnametechnicus in een provincieplaats begint hij een bioscoop in een gekraakte garage. Opnieuw dreigt de tijd hem in te halen, maar dan krijgt hij een idee dat juist volmaakt past bij de moderne tijd: hij geeft het publiek de hoofdrol. Het succes is enorm, en brengt hem in contact met een ongrijpbare jonge vrouw, die in zichzelf gevangen zit als een prinses in een torenkamer. Om haar voor zich te winnen, zet Lou nog eenmaal de middelen van zijn verleden in. 'De rode loper' is een nieuwe, meesterlijke roman van Thomas Rosenboom, over een man die meer verloren heeft dan hij bezit, en tegen de stroom in blijft zoeken naar geborgenheid."--Provided by publisher.

De bijdragen werden bijeengebracht door A.M.E. van Dishoeck en C.J. Kelk. Het betreft het startpunt van een lange traditie van jaarlijkse Boekenweekgeschenken

Bijdragen van Anton van Duinkerken, Antoon Coolen, Jef Last, Nienke van Hichtum e.v.a.

Dramatic story of the 1905 mutiny aboard the Russian Battleship Potemkin.

Schets van de duistere kanten van de dichter (1854-1891), met name in de homoseksuele verhouding met Paul Verlaine (1844-1896). Arthur Rimbaud was onweerstaanbaar, maar door en door slecht. Waar hij verscheen gingen vriendschappen te gronde, liepen huwelijken op de klippen en braken vechtpartijen uit. Als eerste legt Guus Luijters verband tussen Rimbauds slechtheid en zijn genie. Zijn rotstreken blijken verzen aan te kondigen. En hoe slechter zijn gedrag hoe hoger Rimbaud reikt. Dit onderzoek werpt ook een nieuw licht op de verhouding tussen Rimbaud en Paul Verlaine. Luijters ontdekte dat de relatie tussen de twee dichters niet alleen seksueel maar ook sadomasochistisch was, met Rimbaud als meester en Verlaine als slaaf. Veel van hun tot op heden als raadselachtig afgedane gedrag wordt daardoor begrijpelijk. Rimbaud was schijnheilig en berekenend, hij was smerig, asociaal, destructief, onbetrouwbaar, agressief, misdadig. En misschien wel Frankrijks grootste dichter aller tijden.

Metrische vertaling van de zes bekendste boeken van de 'Aeneïs', het heldenepos van Vergilius (70-19 v.Chr.) over de stamvader van de Romeinen.

Zoals in de rest van de Romeinse wereld zijn de in steen of marmer aangebrachte inscripties te Pompeji voornamelijk gewijd aan het politieke leven van de stad en de namen en activiteiten van haar magistraten en vooraanstaande burgers . De grafschriften, stereotiep naar vorm en inhoud, laten een conventionele, beetje stijve, hoogdravende epigrafie zien. Maar het bijzondere van Pompeji is dat er opschriften bewaard zijn gebleven die op kalk zijn geschilderd of met een scherp voorwerp in de bepleistering van muren aangebracht, waarvan de auteurs helemaal niet wilden dat ze de eeuwen zouden trotseren. Vandaar hun spontaniteit, frisheid, soms wat grof, maar die de nieuwsgierige het gevoel geeft een inbreker te zijn in de dagelijkse, banale of aandoenlijke bezigheden, voorkeuren en hartstochten van de inwoners van Pompeji, voordat ze bedolven werden onder de as van de Vesuvius. Dit boekje bevat als appendix de volledige catalogus van de in de reeks Ambo-Klassiek verschenen werken en die nog in voorbereiding waren destijds.