Home

Van beddengoed vouw ik een vrouw en noem haar tegenwicht?s avonds lig ik in haar armen maar ze vindt het niks omdat ik boos ben naai ik haar mond dicht 00In 'Röntgenfotomodel' wordt een lichaam tegen het licht gehouden. Om te onderzoeken wat eraan schort, om te bepalen waar het licht doorlaat. Het lijf blijkt sterker dan gedacht. De huid een dunne wand die in volharding niet onderdoet voor zelfhelend beton. In tastende zinnen schrijft Vicky Francken over zowel de zintuiglijke ervaring als het abstracte denken dat daarmee gepaard gaat. Soms is het lichaam een anker, andere keren zit het in de weg, maar steeds is het een instrument waaraan we veel kunnen aflezen. 0Vicky Francken (1989) ontving voor haar tijdschriftdebuut de Hollands Maandblad Schrijversbeurs voor Poëzie en publiceerde daarna onder meer in 'Tirade' en 'Revisor'. Ze studeerde vertaalwetenschap en werkt als literair vertaler uit het Frans en Engels.

De poëzie in 'Bladgrond' is ijl, als berglucht, 'naarmate / een gebergte ons / lokt, de twijfel nog / hoger klimt, een uitzicht / ruimdenkend / zich inkeert, de adem beneemt'. De dichter is op weg naar een doel dat hij niet kent, hij raapt op wat niet gevonden kan worden, bemerkt dat zijn hijgen zwaarder wordt, zijn tred slepender. Maar zijn woorden staan gegrift in een rots en zullen de wind en de regen trotseren. 'Vol modder het niets.' 0Roland Jooris (1936) is dichter. Hij debuteerde in 1956 met de bundel 'Gitaar'. In 1976 werd hem de tweejaarlijkse poëzieprijs van 'De Vlaamse Gids' toegekend. Zijn verzamelbundel 'Gedichten 1958-1978' werd bekroond met de Jan Campert-prijs.

"Het lijken scenario's, de gedichten in 'Het tankstation op de route'. Ze suggereren een verhaal, een dramatische ontknoping, een mogelijke opeenvolging van scènes op weg naar het noodlot. De suggestieve taal, de veelal gewone zinnen die in een verrassend verband bij elkaar zijn gebracht, het zijn bouwstenen van een bundel die doorkijkjes biedt naar een voorstelbare werkelijkheid, die soms aan ons begrip ontsnapt, maar die verdraaid veel lijkt op wat we om ons heen kunnen waarnemen: die doodgewone alledaagse wereld, die vaak net zo merkwaardig en ongrijpbaar is als welke verzonnen wereld ook."--Cover.

In zijn derde bundel toont Co Woudsma opnieuw zijn sterk visuele talent. Uit de gedichten spreekt een vitaal verlangen om ergens bij te horen, gezien te worden, lief te hebben, aangeraakt te worden, onsterfelijk te zijn. Maar in een onderhuidse stroom trekt alles voorbij en wordt er in de schemer van de verbeelding gezocht naar rust en betekenis. Op een ongewone, eigen manier beklemtoont de dichter het gewone, dat soms ontluisterend is en soms ook werkelijk gewoon.

Knibbe krabt waar de lak bladdert. 'Archaïsch de dieren' gaat over schuld, schaamte en andere ongemakkelijke emoties, maar ook over vitaliteit in alle gedaanten. De mens wordt nog steeds geregeerd door zijn reptielhersenen, hoogstens voorzien van een vernisje gedragscodes.

In 9-11, Noam Chomsky comments on the September 11th attacks, the new war on terrorism, Osama bin Laden, U.S. involvement with Afghanistan, media control, and the long-term implications of America's military attacks abroad. Informed by his deep understanding of the gravity of these issues and the global stakes, 9-11 demonstrates Chomsky's impeccable knowledge of U.S. foreign policy in the Middle East and South Asia, and sheds light on the rapidly shifting balance of world power. Speaking out against escalating violence, Chomsky critically examines the United States' own foreign policy record and considers what international institutions might be employed against underground networks and national states accused of terrorism. 9-11's analysis still stands as a measure of how well the media is able to serve its role of informing the citizenry, so crucial to our democracy in times of war.

Documentatie in woord en beeld over de Duitse schildersgroep uit het begin van de 20e eeuw.

Catalogus bij een tentoonstelling van het werk van 24 Duitse expressionisten uit de twintigste eeuw.

n.a.v.tentoonstelling  Caravaggio Auf den Spuren des Genies

Een meeslepende ontdekkingstocht langs de boomgrens waarin de effecten van klimaatverandering voelbaar worden. 'Onze bomen zijn aan het verdwijnen: een verschrikkelijk beeld. Dit boek is een evocatieve, wijze en krachtige ontdekkingstocht naar wat dat zal betekenen voor de mensheid.' - Jay Griffiths, auteur van 'A Sideways Look at Time' De afgelopen 50 jaar krimpen de noordelijke sneeuwbossen in een rap tempo. Hier worden de geologische effecten van klimaatverandering voor het eerst pijnlijk zichtbaar. Ben Rawlence neemt ons mee langs die cruciale grenslijn - van Noorwegen naar Siberië, van Alaska tot Groenland - en combineert een reisverhaal met journalistiek en wetenschap. Hij portretteert 6 boomsoorten, hun mysterieuze werking op de lucht waar wij afhankelijk van zijn, en schetst een verontrustend toekomstbeeld. Bron: Flaptekst, uitgeversinformatie.

Historie en biologie alsmede economische achtergronden rond de overbevissing van de tonijn.

Inleidend overzicht van recente ontwikkelingen in de kosmologie.

Wildcamera' is de zesde bundel van Martin Reints. Gedichten over een rit met de metro, een Japanse waaierverzamelaar, ganzen boven een moeras, de Prinsengracht, twee regisseurs op bezoek bij een dramaturg, Lucebert als visser en een wildcamera die dronken steenmarters filmt. Gedichten waarin de hele wereld een rol speelt en waarin je zonder het te merken wordt meegesleept naar de meest onverwachte uithoeken. Behalve gedichten staan er in 'Wildcamera' korte prozastukken over beeldende kunst, Marten Luther King en Wallace Stevens, en een essay over wat er in je hoofd gebeurt als je gaat ijsberen. Reints op zijn best: gewone woorden, onbeduidende gebeurtenissen en mijmeringen, maar van een grote betovering.

Per provincie geselecteerde gebieden voor het waarnemen van vogels, met informatie over o.a. geschikte periode, bereikbaarheid en wat er aan soorten te zien is.

Emily Dickinson's Open Folios is a scholarly edition and aesthetic exploration of a group of forty late drafts and fragments hitherto known as the "Lord letters." The drafts are presented in facsimile form alongside typed transcriptions that reproduce as fully as possible the shock of script and startling array of visual details inscribed on the surfaces of the manuscripts. Marta L. Werner argues that a redefinition of the editorial enterprise is needed to approach the revelations of these writings - the details that have been all but erased by editorial interventions and print conventions in the twentieth century. Paradoxically, "un-editing" them allows a better understanding of the relationship between medium and messages. Werner's commentary forsakes the claims to comprehensiveness generally associated with scholarly narrative in favor of a series of speculative and fragmentary "close-ups" - a portrait in pieces. Finally, she proposes the acts of both reading and writing as visual poems. A crucial reference for Dickinson scholars, this book is also of primary importance to textual scholars, editorial theorists, and students of gender and cultural studies interested in the production, dissemination, and interpretation of works by women writers.

‘The true chronicler of my life, a tall, soft-looking man with watery eyes, came up to me at the gathering and said, as if he had been waiting a long time to tell me, that he knew everything. I had never seen him before.’

This is the brilliant memoir of a man who starts out in Manhattan and comes of age in the skies over Korea, before emerging as one of America’s finest authors in the New York of the 1960s.

Burning the Days showcases Salter’s uniquely beautiful style with some of the most evocative pages about flying ever written, together with portraits of the actors, directors and authors who later influenced him. It is an unforgettable book about passion, ambition and what it means to live and to write.

Het Jaar van de Soep. De sfeer in het kantoor is gespannen. Er moeten namen worden bedacht en de airco werkt niet zoals het hoort. In het zwemparadijs heerst een klimaat van enthousiasme en opwinding, vooral in de glijbanen. Tot de redder in de problemen komt. Hij wordt ondervraagd door drenkelingen en persoonlijke coaches. De redder probeert zich te concentreren. Maar het niveau is gezakt. Het kwaad is geschied. In "de Slalom soft" focust Paul Bogaert op de gebrevetteerde werkmens in zijn verhitte stolp, die zich voor elk uitwerpsel op afroep rept van hier naar daar 'In de potsierlijke choreografie met het lange schepnet'. de Slalom soft is een lang, nauwsluitend gedicht dat gemakkelijk breekt in aparte gedichten, die zich dan weer kunnen groeperen tot een vervaarlijk krakend geheel.

Keuze uit het werk van de Bosnische dichter (1952- ). - in een gedicht ben ik het veiligst -