Tekst van het gedicht van de Amerikaanse dichter (1888-1965) met vertaling en toelichtingen.

De drie bekendste novellen van de Nederlandse schrijver (1882-1961) met tekeningen van Joost Swarte (1947- ).

Een kunstschilder kijkt terug op een relatie met een jongere vrouw.

Onverschilligheid en verveling drijft een groep Madrileense jongeren ertoe hun heil te zoeken in drank, drugs, geweld en seks. Carlos, de hoofdpersoon uit Madrileense roulette, beschrijft de 'blauwe maandagen' van een groep rijke, verwende en verveelde vrienden. Ze doden de tijd, zwervend van kroeg naar kroeg, coke scorend en bier drinkend tot ze erbij neervallen. Er is geen doel, er is alleen maar ijzingwekkende leegte die gevuld moet worden. Ze spelen 'Madrileense roulette' door met de auto tegen het verkeer in te racen, op zoek naar de ultieme kick neemt geweld steeds meer de overhand. De dreigende dramatische omwenteling houdt de spanning tot de laatste letter vast.

Een twaalfjarige jongen overleeft als enige een vliegtuigongeluk, komt bij een oom en tante terecht en leert in de jaren daarna, geholpen door een buurmeisje, langzaam weer verder te leven. Op een ochtend stort een vliegtuig dat onderweg is van New York naar Los Angeles neer. De enige overlevende, een twaalfjarige jongen genaamd Edward, wordt opgevangen door zijn oom en tante en probeert zijn nieuwe leven te begrijpen. Hij is een beroemdheid - het wonderkind dat overleefde - maar de enige aan wie Edward echt steun heeft is zijn buurmeisje Shay. Samen doen zij een onverwachte ontdekking die hen leidt naar het antwoord op de diepste vraag: hoe halen we het meeste uit de tijd die we krijgen?

Nadat haar moeder bij een brand is omgekomen, probeert een vrouw te achterhalen wat de achtergrond was van de ruzie tussen haar moeder en haar grootouders.

Een dertigjarige jongeman komt mede door sterfgevallen in zijn omgeving tot dieper inzicht over het leven. Tamaro schrijft, evenals in haar bestseller De stem van je hart, over de betekenis van het leven. Na een jeugd die beheerst werd door een tirannieke vader vertrekt Walter naar Rome. Hij wordt schrijver maar kent slechts kortstondig succes. Na een ongeluk keert hij terug naar zijn geboortestreek en ontdekt daar wat het geheim van het leven is. Anima mundi is rijk aan emotionele spanning en diepgang en zal de lezer treffen in het hart.

Een 17-jarig meisje beleeft een turbulente periode: ze gaat studeren, op kamers wonen en in dezelfde tijd sterft haar moeder.

Een jong, aankomend schrijver komt in aanraking met een vermaard auteur die hij als zijn mentor en geestelijke vader gaat zien.

Tekening van een generatieconflict in Rusland in de 19e eeuw. Het verhaal gaat dat Toergenjev, toen hij bij de slotregels van deze roman belandde, het blad van zich af moest schuiven omdat anders zijn tranen de inkt meteen weer onleesbaar zouden maken. Vaders en zonen beschrijft in krap tweehonderd pagina's wat veel andere schrijvers geprobéérd hebben om in een veel omvangrijker roman te vatten. Het is niet slechts zo dat alle vaders en alle zonen dit boek zouden moeten lezen. Het is ook zo dat iedereen die meent dat vroeger alles beter was, én iedereen die meent dat vroeger alles slechter was, er goed aan doet zich in dit onbetwiste meesterwerk te verdiepen.

Schets van de Nederlandse schrijfster (1918-2011) van haar lagere school-tijd in Indië en Nederland.

In één lange, in dichterlijk proza gestelde brief tracht een jonge man zijn vrouw te verklaren dat hij haar vanwege zijn homoseksualiteit moet verlaten.

Tien bewerkingen van volksvertellingen uit Oost en West

Het leven van een Baltische aristocraat van Pruisische afkomst wordt getekend door de woelingen van de Eerste Wereldoorlog en de Russische Revolutie.

Een schrijver bedenkt een verhaal waarin hij allengs, ten slotte op leven en dood, zelf een rol speelt.

25 jaar geleden overleed Ischa Meijer, de journalist, columnist en interviewer, maar als je mensen spreekt die hem hebben meegemaakt, is het alsof ze hem gisteren nog op de tv hebben gezien. Zelden heeft een Nederlandse journalist zo?n overrompelende indruk gemaakt als Ischa Meijer. Hij veroverde de harten van zijn publiek met zijn even geestige als ontroerende columns, aangrijpende en confronterende televisie-interviews en spraakmakende radioprogrammas. Naast interviews, een bijna dagelijkse literaire krantenrubriek? De Dikke Man?, gedichten en toneelstukken, schreef Ischa Meijer drie werken die behoren tot het allerbeste wat in de Nederlandse literatuur aan naoorlogse egodocumenten verscheen: - Brief aan mijn moeder -, het hartverscheurende boek waarin Ischa Meijer voor het eerst een stem geeft aan de tweede generatie joodse oorlogsslachtoffers; de autobiografische roman - Een rabbijn in de tropen -, over het verblijf van het gezin Meijer in Suriname, waarin Ischa zijn joodse wortels, de band met zijn moeder en zijn ontluikende seksualiteit beschrijft; en - hoeren -, zijn documentaire en persoonlijke novelle van een hoerenloper. In - Zó, en niet anders - zijn deze drie schitterende klassiekers voor het eerst samengebracht. Een even uniek als tijdloos document.

In De Kozakkentuin beschrijft Jan Brokken de bijzondere vriendschap tussen Alexander von Wrangel en Fjodor Michajlovitsj Dostojevski. Hij begint zijn verhaal in 1849 in Sint-Petersburg wanneer de jonge Alexander een groep arrestanten voorbij ziet komen, op weg naar het vuurpeloton. Een van hen is Dostojevski, toen al een bekende en door Alexander bewonderde schrijver. Dostojevski ontloopt de zwaarste straf, maar krijgt jarenlange dwangarbeid in Siberië opgelegd. Alexander wordt na zijn opleiding benoemd tot officier van justitie in Semipalatinsk, een stadje in het zuidwesten van Siberië. Daar ontmoet hij Dostojevski, die dan net is vrijgekomen. Tussen Alexander en de elf jaar oudere schrijver ontstaat een hechte vriendschap. De Kozakkentuin is een meeslepend epos, uitermate soepel verteld. Met de gave voor inleving die wij van Brokken kennen, de gave waarmee hij in De vergelding de oorlog in Rhoon beschreef, brengt hij in De Kozakkentuin de vriendschap tussen Alexander en Fjodor tot leven en schetst hij met verve de turbulente gebeurtenissen in het Rusland van de tweede helft van de negentiende eeuw. Hij baseert zich op uniek historisch materiaal: brieven en memoires die de achterachterkleindochter van Alexander hem toevertrouwde. 

In de vriendschapsrelatie tussen twee echtparen zijn in de loop der tijd emotionele spanningen ontstaan waaraan geen van de betrokkenen zich kan onttrekken. Vervolg op 'Bij nader inzien' en voorloper van 'Meneer Beerta'