In dit boek wordt aan de hand van 380 korte biografieën getoond hoe de kleine groep van joodse overlevenden van de Shoah door hun werk en inzet een opmerkelijke bijdrage heeft geleverd aan naoorlogs Nederland. Die bijdragen waren op vrijwel elk maatschappelijk terrein, zoals in de journalistiek, cultuur, sport, wetenschap, openbaar bestuur, en het bedrijfsleven.

Relaas van het lot van naar Duitsland gevoerde dwangarbeiders in de Tweede Wereldoorlog.

Dit optimistische essay laat zien waarom de Amerikaanse maatschappij zoveel dynamischer is dan de Nederlandse, en Amerikanen de toekomst dus met veel meer vertrouwen tegemoet kunnen zien dan wij. Met de globalisering en de groeiende internationale concurrentie wordt je succes als land immers steeds meer bepaald door hoe creatief en innovatief je bent. Je wilt de iPhone niet maken, dat doen ze in China beter en goedkoper: je wilt hem uitvinden. Creatieve ideeën ontstaan bij uitstek in vrije en competitieve samenlevingen. Alleen als wij nog beter leren ondernemend te zijn en ons te ontplooien als zelfredzame individuen, zal Nederland in de toekomst nog meetellen. 'Wat wij van Amerika kunnen leren' rekent af met de centraal geregelde, grootste-gemene-deler-mentaliteit die ons land al te lang in een fluwelen wurggreep houdt. Om Buzz Lightyear? Amerikaanse actieheld bij uitstek? te citeren:?To infinity ... and beyond!?

"Tijdens de Tweede Wereldoorlog gold in verzetskringen de ongeschreven belofte ook na de bevrijding voor elkaar en de nabestaanden te zorgen. Met dat doel werd Stichting 1940-1945 opgericht. In de loop der jaren breidde de Stichting haar zorg uit tot vervolgingsslachtoffers en burger-oorlogsslachtoffers. Met veel aandacht voor persoonlijke verhalen brengen de auteurs de zeventigjarige geschiedenis van de Stichting in beeld."--Book jacket.

"Onse Joeden is een speurtocht naar de Joodse gemeenschap in Nijmegen. Een belangwekkend verhaal, omdat de Joodse gemeenschap die zich hier vestigde, mede dankzij het tolerante klimaat van de stad uitgroeide tot een van de belangrijkste in de Noordelijke Nederlanden. Veel bekende Joodse families die een grote rol in de Nederlandse samenleving zouden spelen, zijn afkomstig uit deze gemeenschap."--Back cover.

met genealogische gegevens. 

Gedenkboek. Met onder meer adressen van de organisaties die zich met burgerlijke oorlogsslachtoffers bezig houden (hielden). Bevat o.a een elftal interviews. 

Persoonlijke theorie van de Schotse historicus over de oorzaken van het vele oorlogsgeweld en de verschoven machtsverhoudingen in de 20e eeuw. De 20e eeuw is de bloedigste van de hele geschiedenis. Het is maar goed dat het Westen als overwinnaar uit de strijd is gekomen. Toch? Niall Ferguson ziet het anders: niet de macht van het westen maar de enorm sterke opkomst van Azië is voor hem een van de belangrijkste ontwikkelingen van de vorige eeuw. Ferguson begint bij de vraag hoe het komt dat toenemende rijkdom en welvaart niet met meer rust en tevredenheid gepaard gingen: hoe beter het ging met de wereld, des te fanatieker werd er gevochten. Moderniteit keerde zich tegen de bevolking en met moderne middelen werd de twintigste eeuw een tijdperk van de haat, tenminste, in het Westen. De hele twintigste eeuw is voor hem eigenlijk een 'honderdjarige oorlog'.

Inleiding in herkomst, inhoud en betekenis van kristallen schedels; met beschrijvingen van experimenten en fotomateriaal van energetische veranderingen in landschap en rond voorwerpen.

Tien specialisten krijgen de opdracht om de bedreigingen van het huidige vrijhandelssysteem in kaart te brengen en maatregelen voor te stellen om de neoliberale globalisering in de toekomst veilig te stellen. De tien experts vergaderen regelmatig in het Zwitserse Lugano. Hun conclusie: er zijn te veel mensen op de wereld. Om optimaal van de gestegen welvaart te kunnen profiteren, besluiten ze alle overbodige mensen op deze aarde te laten sterven. Niet zoals de nazi's het deden - dat zou te veel weerstand oproepen. Het is beter ervoor te zorgen dat de armen geen toegang meer hebben tot gezondheidszorg, schoon water en dergelijke, waardoor ze vanzelf ziek worden en sterven. Hoe? Door privatisering en afbouw van gemeenschapsvoorzieningen. Verovering, Oorlog, Hongersnood en Epidemieën doen de rest.

Vond er in de geschiedenis een crisis plaats, dan kon alleen een nieuwe en grote inspiratie een uitweg bieden. In De menselijke onderneming volgt Otto Kroesen het spoor van dergelijke inspiraties. Ze gaven mensen een nieuw geloof en zelfverstaan en mondden uit in een nieuwe inrichting van economie en maatschappij.

Het grote verhaal begint bij de stammensamenleving, met hechte en ondernemende groepen. Hierna komen hiërarchische rijksculturen op, zoals Egypte en China, maar ook Israël en Griekenland hebben ons gevormd. Na de oudheid volgt onder meer de kerk van de martelaren, de islam en Europa; allemaal samenlevingen met een gemeenschappelijk verhaal.

Hebben moderne ondernemingen nog het besef van een groter verhaal? Mensen lijken alleen maar hun eigen (fragmentarische) levensverhaal te hebben. We worden geleefd, zijn ontworteld en thuisloos, verbrokkeld door drukke bedrijvigheid en vlugge sensaties. Kroesen kijkt niet alleen terug, maar duidt ook de uitdagingen van onze huidige tijd. Welk groot verhaal raapt ons bij elkaar?

Artikelen over de grondslagen van recht en moraal in de moderne samenleving.

Een vrije zwarte man wordt in 1841 onder valse voorwendsels ontvoerd en verkocht als slaaf. (verfilmd als Years a Slave)

Bloemlezing van gedichten en verhalen over de Watersnoodramp van 1953.

Is historical scholarship compatible with commitment to social values? Do professional historians have particular social responsibilities and if so, how can they best exercise them? These are questions which are chronically open to debate in the light of changing historical circumstances and changing historical practices. In recent years, they have re-emerged as a result of a number of theoretical and cultural developments: the increasing realization that historians 'construct' history in selecting some topics for investigation rather than others; the calls among professionals and non-professionals alike to give priority to the preservation of private and collective 'memories' of the past; the increasing power of the mass media in disseminating views of the past and in thus competing with professional historians.
In the light of these developments, the present collection surveys the relationship between historical writing and social values. It aims to stimulate and to inform discussion by clarifying, from a variety of points of view, the theoretical and the practical issues confronting contemporary historians.

• Is it ethical to pass yourself off as black if you are Caucasian, as Rachel Dolezai, the president of a local chapter of the NAACP, did in 2015?
• Was it ethical for Donald Sterling, the former owner of the NBA team, to use racially inflammatory language?
• Is it ethical to exaggerate or fabricate the importance of one's role, as Brian Williams apparently did when he anchored the NBC nightly news?
• Is it ethical for a journalist to pay a source for a story, tips, and photos, as TMZ, Gawker and others do regularly?

The above questions as well as other questions definitely illustrate the need for studying ethics.

Real-World Media Ethics provides a wide showcase of real ethical issues faced by professionals in the media field. Numerous case studies allow readers to explore multiple perspectives while using realistic ethical principles. This book includes the basics in ethical journalism, as well as the tools to navigate through the landscape of mass media such as public relations, entertainment and other forms of visual communication. The second edition has been updated to encompass globalization, new media platforms, current copyright issues, net neutrality, sports ethics, and more. An accompanying companion website provides additional interviews demonstrating ethical principles in practice. Being a former ABC executive, author Philippe Perebinossoff gives readers an inside look at circumstances with an ethical, experienced eye.

In 1962 was het afgelopen met de Nederlandse overheersing op Nieuw-Guinea, tropisch eiland in de Pacific. Deze roman beschrijft de laatste stuiptrekkingen van ons kolonialisme ... Zo werd in 1963 Springers eerste roman aangekondigd maar het boek werd vervolgens niet gepubliceerd. De auteur trok het manuscript terug, omdat hij er bij nader inzien het drama van de oorspronkelijke bevolking in miste. Vijftig jaar later zei hij: "Ik had juist tóén de kans moeten grijpen om het publiek te laten weten hoe wij verbeten onze plicht tegenover de aan ons toevertrouwde Papoeas bleven doen." Door de roman te bewerken en alsnog te publiceren, ontfutselt hij deze geschiedenis alsnog aan de vergetelheid.

Relaas van het lot van naar Duitsland gevoerde dwangarbeiders in de Tweede Wereldoorlog.