Autobiografie van de Engelse romancier. Anthony Trollope (1815-1882) heeft in zijn leven meer gedaan en geschreven dan welke Engelse auteur ook. Hij publiceerde 51 boeken, voor het merendeel omvangrijke, veeldelige romans. Hij was hoofdinspecteur bij de posterijen in Ierland en heeft in een aantal Engelse koloniën de postdienst georganiseerd. Trollope was extreem bereisd, kon nooit genoeg krijgen van jagen en paardrijden en heeft en passant de brievenbus ingevoerd. Het is een raadsel waar hij de tijd vandaan haalde om nog zo'n enorm oeuvre te schrijven. Een voordeel was dat Trollope graag schreef tijdens trein- en bootreizen. Bovendien schreef hij vóór het ontbijt al een paar uur. Tien jaar voor zijn dood voltooide hij een van de neest openhartige en levendige autobiografieën uit de 19e-eeuwse literatuur, droogweg: Een autobiografie geheten. Na de met veel humor en zelfspot geschreven reis door zijn eigen leven en boeken noteerde Trollope: 'En nu steek ik mijn hand op en wuif ik vanaf de andere oever allen vaarwel die enkele woorden hebben willen lezen van de vele die ik heb geschreven.' Terecht is Trollope een vermaard schrijver, die bij zulke uiteenlopende figuren als Tolstoj, Mario Praz en Maarten 't Hart een oprechte en grote bewondering heeft weten af te dwingen.

Memoires van de Amerikaanse jiddische auteur (1904- ) over zijn Poolse jeugd tot 1935. Dat Singer van origine Pool is en dat de bronnen van zijn schrijverschap samenvallen met de ervaringen in het land van zijn jeugd is duidelijk geworden uit veel van zijn romans en verhalen. De verhaalde gebeurtenissen spelen immers dikwijls in Polen of zijn hoofdfiguren zijn uit Polen afkomstig.

Ooggetuigeverslag van de Russische revolutie door de Russisch-Amerikaanse socioloog (1889-1968), die als lid van de Kerenski-regering van zeer nabij de machtsovername door de Bolsjewiki meemaakte. Dat de machtsovername door de Bolsjeviki het gezicht van onze eigen tijd ingrijpend heeft bepaald, zal niemand ontkennen. In Bladen uit een dagboek, Rusland 1917-1922 komen de Russische revolutie en de eerste chaotische jaren van de aan alle kanten belaagde jonge Sovjetstaat opnieuw en op overtuigende wijze tot leven. De socioloog Pitirim Sorokin (1889-1968) maakte de Revolutie van nabij en zeer bewust mee. Hij was korte tijd lid van de regering-Kerenski, was van 1919 tot 1922 hoogleraar te Petrograd en emigreerde in 1923 naar de VS waar hij opnieuw hoogleraar werd, eerst aan de universiteit van Minnesota, later aan die van Harvard. 

Sorokins dagboek is een helder en vooral buitengewoon spannend ooggetuigenverslag. Hij had een scherp oog voor wat de oorlogshandelingen voor het individu betekenden en wist die in schilderachtige termen te beschrijven. Daarnaast wist hij ook de grote maatschappelijke omwentelingen te schetsen en te interpreteren. Hij is heel beslist in zijn afwijzing van de bloeddorstigheid en tirannie van de Revolutie maar anderzijds is hij niet blind voor de verdiensten die de Revolutie desondanks bezat. Zijn boek bevat dan ook gedachten en meningen die voor tegenstanders en voorstanders van het Bolsjevisme even ongemakkelijk zijn.

Keuze uit enkele bundels notities over politiek, leven en literatuur van de Russische schrijver Vasisli Rozanov (1856-1919). Gedurende zijn leven en ook daarna was hij een omstreden figuur in de Russische letteren. Men maakte hem uit voor aartsreactionair, antichrist, antisemiet en pornograaf, en de censuur zat hem voortdurend op zijn nek. Rozanov was nu eenmaal een principiële dwarsligger die het voortdurend opnam tegen de heersende openbare mening en het gezag. Zo gold hij vóór de Russische revolutie als links, maar was hij tijdens de revolutie de felste criticus ervan. Hij was ervan overtuigd geraakt dat het christendom aan de bron stond van de revolutie en dat zou onherroepelijk voor een einde van de beschaving zorgen.

Beschrijving van Hamsuns belevenissen tussen 26-5-1945 (als hij wordt geïnterneerd vanwege zijn relatie met de Duitsers tijdens de oorlog) en 24-6-1948, de dag waarop hij wordt veroordeeld en zijn gehele vermogen wordt geconfisqueerd. Deze tragikomische tocht van Hamsun leidt tot deze wonderlijk knappe autobiografie.

Gefingeerde autobiografie van een schrijver in ruste.

In 1852 besloot de Russische regering een hernieuwde poging te doen betrekkingen met Japan aan te knopen. Er werd een eskader uitgerust dat een reis om de wereld zou moeten doen. Deze wereldreis zou ruim twee jaar duren.

Interview met de Frans-Joodse essayist Emmanuel Berl (1892-1976) over zijn leven en werk, gevolgd door een autobiografische schets

Een bundeling van bekende en minder bekende, nationale en internationale feesten. Aan de orde komen Nederlandse feesten zoals Carnaval, Kerst, Koninginnedag, Pasen, St. Maarten, Sint-Nicolaas en Oud & Nieuw, Angelsaksische feesten als Valentijnsdag, Haloween en Thanksgiving, Islamitische feesten als Ramadhan en Id al-Fitr, de Hindoeistische feesten Holi en Deepavali, maar ook Chinees Nieuwjaar, het Chinese Festival van de Hongerige Geesten, het Nepalese Waterfeest, het Thaise Loy Kratong en Braziliaans Carnaval en vele andere feesten en feestdagen.

serie: de vroegste beschavingen

Catalogus van een expositie van twee beelden, speciaal door de kunstenaar (1937) voor deze tentoonstelling gemaakt, waarbij hij zich liet inspireren door Rietvelds architectuur van de Zonnehof.

Open Domein nummer 29. Levensbeschrijving van de journalist en sociaal-democratische politicus Willem Hubert Vliegen, een van de oprichters en leiders van de SDAP.

How could such an intricate object as the human eye - so complex and so precise - have come about by chance? In this masterful piece of popular science, Richard Dawkins builds a powerful and carefully reasoned argument for evolutionary adapatation as the force behind all life on earth. The metaphor of 'Mount Improbable' represents the combination of perfection and improbability that we find in the seemingly 'designed' complexity of living things. And through it all runs the thread of DNA, the molecule of life, responsible for its own destiny on an unending pilgrimage through time. Evocative illustrations accompany Dawkins' eloquent descriptions of astonishing adaptations in the living world.

Bloemlezing uit de geschriften van de Franse politieke denker (1805-1859), voorzien van een uitgebreide inleiding.

De brieven van een Amerikaanse dichter aan zijn geliefde vormen de inzet van een machtsstrijd in Venetië tussen de stokoude geliefde en een bewonderaar van de overleden dichter.

De joodse bankiersfamilie Camondo vestigde zich in de jaren 1870 in Parijs. Ze betrokken een spectaculair stadspaleis aan het Parc Monceau, enkele deuren naast het huis van de familie Ephrussi – bekend uit De haas met ogen van barnsteen. De familie begaf zich in de hogere culturele kringen van de Parijse belle époque – de wereld van Proust, de gebroeders De Goncourt, maar ook van antisemitisme en de Dreyfusaffaire. Graaf Moïse de Camondo vulde het huis voor zijn zoon Nissim met de grootste privécollectie van achttiende-eeuwse Franse kunst. Toen Nissim omkwam in de Eerste Wereldoorlog, werd het huis een gedenkplaats, en dat is het tot de dag van vandaag. In 1942 werden Moïses dochter Béatrice en haar man en kinderen naar Auschwitz gedeporteerd, waar ze werden omgebracht. Dwalend door het huis brengt Edmund de Waal aan de hand van de voorwerpen, het meubilair en de kunst het huis en haar bewoners tot leven. De brieven die hij schrijft aan Camondo vormen een monument voor een unieke familie: toonaangevend in hun tijd, maar vermorzeld door de geschiedenis

Readers worldwide know the work of Stephen Hawking through his phenomenal bestseller A Brief History of Time.

In this collection of essays and other pieces - on subjects that range from warmly personal to the wholly scientific- he is revealed variously as the scientist, the man, the concerned world citizen, and - as always - the rigorous and imaginative thinker. Whether remembering his first experience of nursery school; puncturing the arrogance of those who think science can best be understood only by other scientists and should be left to them; exploring the origins and the future of the universe; or reflecting on the phenomenon of A Brief History of Time, Stephen's wit, directness of style and absence of pomp are vital characteristics at all times.

Keuze uit de verzamelde columns die de Braziliaans-joodse schrijfster (1920-1977) tussen 1967 en 1973 schreef in de zaterdageditie van het Jornal do Brasil.

Autobiografie van de Italiaanse schrijver (1861-1928).

Met veel liefde en oog voor detail beschrijft Frank Meyrink in zijn dagboek de laatste jaren uit het leven van de beroemde pedagoog, cultuurfilosoof, architect, dichter en regisseur en niet te vergeten oprichter van de 'New School', Johann Gottlieb Freudenacker (1915-1992). Meyrink, een van de jongeren uit Gottliebs kring - huisvriend, intimus en bloedbroeder - raakte bijna idolaat van zijn oudere vriend en schreef zijn fascinatie van zich af in dit minutieuze dagboek. Als een ware Eckermann bezocht Meyrink zijn leermeester en idool vrijwel dagelijks in diens woning en deed opmerkelijk nauwgezet verslag van alle conversaties en gebeurtenissen, en zijn eigen overwegingen daarbij. De lezer kan zich voortdurend een beeld vormen van de intelligentie, diepgang, welsprekendheid en wijsheid van de oude meester in de beslotenheid van zijn alledaagse, en ondanks zijn internationale roem tamelijk eenvoudige bestaan in Doesburg

Autobiografische geschriften van de Ierse letterkundige (1865-1939).

Autobiografie waarin Mann de grote conflicten van zijn leven beschrijft in hun verhouding tot de cultuur- en tijdsgeschiedenis. Zijn homoseksualiteit houdt hij niet verborgen. Deze autobiografie van Klaus Mann vormt de neerslag van een uitermate bewogen en strijdbaar leven, vol dynamiek, hoop, teleurstelling en desillusie. Hij geeft niet alleen een intieme inkijk in zijn eigen ontwikkeling als avontuurlijke outsider maar vertelt ook vele details over zijn beroemde ouders. Het hectische culturele leven in de jaren twintig en het gevaarlijke bestaan van emigranten na 1933 zijn zelden zo levendig en ontroerend beschreven. Het keerpunt is het meest volwassen en kleurrijke werk van Klaus Mann, die als fervent antifascist reeds in 1930 aan een vriend schreef: ‘Ik ben bang voor de Hitler-dictatuur.’

Keuze uit de brieven van de Duitse filosoof (1788-1860). Arthur Schopenhauer was en is de voorkeurfilosoof van een groot aantal eminente schrijvers en denkers. Tolstoj noemde hem 'de geniaalste van alle mensen', en van Nietzsche is bekend dat hij soms dagen achtereen als in een roes in Schopenhauers werken las. Tsjechov, Hardy, Rilke, Thomas Mann, Proust, Kafka, Freud, Habermas en vele anderen lieten zich bewonderend over zijn heldere, ironische, souvereine proza uit. Geen wonder, want Schopenhauer was zeker een van de meest virtuoze stilisten onder de filosofen. Schopenhauer is natuurlijk allereerst de auteur van het onvolprezen Die Welt als Wille und Vorstellung. Maar er school in hem eveneens een groot briefschrijver, die op een laconieke, scherpe en toch ook weer verdraagzame manier naar buiten kon treden. In de brieven die in De wereld deugt niet zijn samengebracht schrijft hij over de landschappen en steden die hij bereisde, over de boeken en kranten die hij las, over de roddels en geruchten die hij vernam