De geboorte van een monstrueus kind ontwricht een tot dan gelukkig Engels gezin.

Verhalen over het wel en wee van de katten van de schrijfster

Een vrouw, levend in een tijd waarin de westerse samenleving is vervallen tot barbarij, slaat de ontwikkeling gade van een aan haar zorgen toevertrouwd meisje

"In 'De Nederlandse coming of age-literatuur in 100 verhalen' heeft Ronald Giphart, in samenwerking met de Koninklijke Bibliotheek, ontroerende, vrolijke, ontregelende, bijzondere, spannende en indrukwekkende verhalen gebundeld over het verschijnsel 'de moeilijke jaren'. Giphart heeft hiervoor geput uit de Nederlandse literatuur van 1880 tot nu. Wanneer jonge mensen worden geconfronteerd met het onafwendbaar rijpen van lichaam en geest, gaat dit niet alleen gepaard met heftige emoties en conflicten met de maatschappij, maar ook met ontluikende liefde en onbesuisd verlangen. De verhalen in deze luisterrijke en overweldigende bloemlezing hebben alle gemeen dat de hoofdpersonen worstelen met de weerbarstige wereld van volwassenen, een wereld die ze weldra zelf zullen bevolken. Ronald Giphart is de aangewezen persoon voor deze bloemlezing, gezien het feit dat hij zelf een meester is in het coming of age-genre."--Cover

Familierelaas over de aftakeling van de moeder van de schrijver, wier taalvermogen na een beroerte is geminimaliseerd.

Voor deze bloemlezing maakte Toon Tellegen zelf een keuze uit zijn poëzie. Zonder dat hij ooit suggereert de waarheid in pacht te hebben, dicht hij over thema's als leven en dood.

Mei 2007, het internationale spoorwegstation Bruxelles Midi. Bij gebrek aan echt wereldnieuws kondigen kranten de onsterfelijkheid van het mensdom aan; volgens een Amerikaanse hoogleraar zal het binnen twee decennia zover zijn. Op deze zelfde zonovergoten dag zullen, twintig jaar na hun studententijd en eerste kennismaking in alpinistenkringen, Vincent, Martin, Paul en Lotte elkaar terugzien. Een incident op de Lofoten, boven de poolcirkel, stuurde hun levens op dramatische wijze. Er bestaat echter nog altijd verwarring over wat destijds precies is voorgevallen, en in de aanloop naar de voorgenomen reünie wordt het verleden voor ieder van de groep in een nieuw en soms ontluisterend perspectief geplaatst. "Grip" gaat over vriendschap, over reizen, over zelfinzicht, over vergankelijkheid en over de moeilijke en soms pijnlijke vraag of je het leven leidt dat je had willen leiden. Of de keuzes die je maakte wel jouw keuzes waren. Hoe het beeld dat je hebt van de ander zich tot die ander verhoudt.

De nieuwe verhalen van Remco Campert worden bevolkt door dromende dichters, aarzelende jongelingen en in de verte is er altijd een meisje dat te mooi is om echt aan te durven kijken. Het zijn de vertrouwde campertiaanse karakters met heerlijke nieuwe en eigentijdse worstelingen. Ze hebben vaak niet meer dan een vaag vermoeden van hun eigen talent en zoeken een uitweg. Zoals de asielzoeker die maar blijft doorpraten bij het loket met nuffige meisjes, of naar de jazzmuziek verlangende scholier die ruim voor zijn eindexamen het vrije leven kiest. Campert is een meesterlijk verteller, altijd nieuw en altijd trouw aan zichzelf: lichtvoetig, melancholiek, en bovenal wonderlijk mooi.

Vijf filosofisch getinte fabels. De pupil; De elementen; Het beeld en de klok; Voorval; De gezochte spiegel

"De schrijver heeft het al zo lang aangekondigd, zijn trouwe lezers hebben er zo lang op gewacht: 'Het Boek van Violet en Dood'. Het is er nu: een hoogtepunt in het majestueuze oeuvre van Gerard Reve, zijn meest autobiografische roman, die al voor verschijning terecht legendarisch is.'Het Boek van Violet en Dood' is een onbeteugelbare gedachtenstroom waardoor de schrijver zich laat meevoeren, terwijl hij rouwt om een buurjongen die door een verkeersongeval om het leven is gekomen. Die rijke gedachtenstroom geeft ons een diep en adembenemend inzicht in het leven en werk van Gerard Reve. Het is zoals hij beloofde: het gaat over alles. Over God, liefde, dood, kunst, politiek en natuurlijk over de Mededogenloze Jongen, die hij dit keer aantreft in een zomerkamp voor Nijmeegse studenten" .- Prové de l'editor.

Lena Steketee leeft voort, kritisch maar ook optimistisch de voor- en nadelen van het klimmen der jaren inventariserend. Zo wordt ze geconfronteerd met het groeiende aantal oudere vrouwen die op straat bij de pinautomaat maar ook thuis worden overvallen en beroofd. Ze gedraagt zich hierdoor alert en ook een beetje angstig, want hoe kun je jezelf beveiligen tegen deze vorm van geweld? "Neem een hond!" roepen de omstanders. Ook de politie suggereert dat een waakse hond de beste beveiliging vormt tegen indringers. En eigenlijk dient het verlangen naar een dier, waar ze haar leven mee kan delen, zich weer aan. Maar de ervaringen met haar laatste hond, die zeventien werd en veel zorg en aandacht vroeg, wat met het ambulante columnistenleven van Lena moeilijk te combineren viel, doen haar voorlopig van de aanschaf afzien.

In december 1939 wordt een Surinaamse man gedwongen opgenomen in een Haags gesticht. Aanvankelijk lijkt hij - op zijn afkomst na - niet veel anders dan de andere patiënten. In de gesprekken met zijn arts ontwikkelt zich echter een overweldigend beeld van een rijk, misschien wel te rijk, leven. Anton is banneling, schrijver, staatsvijand van de Nederlandse overheid en zwarte echtgenoot van de blanke, Haagse Petronella. Wanneer na zijn vrijlating de oorlog uitbreekt, gaat hij bijna ten onder aan zijn idealen. In deze opzienbarende nieuwe roman van Karin Amatmoekrim wordt het verhaal van Anton de Kom, die zijn leven gaf voor het verzet tegen de Duitsers in de Tweede Wereldoorlog, eens en voor altijd uit de vergetelheid gehaald. 'De man van veel' gaat over de waanzin van een man wiens plannen te groot lijken voor deze wereld. Wat houden we over als de werkelijkheid niet strookt met datgeen waarvan we dromen?

Gilles Speksnijder, een weinig uitgesproken man, bekleedt een bescheiden functie in een dienstverlenende organisatie. Als hij van de ene op de andere dag wordt gepromoveerd tot assistent-verhuiscoördinator, bezwijkt hij bijna onder zijn verantwoordelijkheden en taken. De tijdsdruk neemt toe en het verhuisproces raakt vertroebeld door machtsspelletjes, vileine roddels en complotten. Wanneer Gilles uit schimmige motieven een jonge vrouw meebrengt, een antikraakwacht die het verhuisproces dreigt te vertragen, verschuiven de verhoudingen in huize Speksnijder: terwijl Gilles naar de marge wordt gedrongen, neemt zijn vrouw steeds meer het heft in handen. Een laatste opdracht wacht nog: het bezemschoon opleveren van het oude kantoor. Speksnijder neemt er zijn intrek, weert indringers af en gaat - ook letterlijk - het gevecht van zijn leven aan. In heldere, beeldende taal laat M.M. Schoenmakers de opkomst en ondergang zien van een overbodig verklaarde man.

Een groepje vrienden in de hoogste klas van een Hongaars gymnasium vormt in de Eerste Wereldoorlog een geheime club.

Nadat hij in 1756 is ontsnapt uit de gevangenis in Venetië, brengt vrouwenjager Giacomo Casanova acht dagen door in Bolzano, waar hij voor een moeilijke keuze wordt geplaatst.

Tegen de achtergrond van de gebeurtenissen in het Boedapest rond de Tweede Wereldoorlog staan de achtereenvolgende huwelijken van een vermogende, adellijke Hongaarse ondernemer onder druk.

Otto Kadoke werkt als psychiater in een crisiscentrum: zijn specialiteit is suïcide-preventie, hij dient mensen met een doodswens voor het leven te behouden. Wanneer hij op een dag bij zijn oude en hulpbehoevende moeder op bezoek gaat, doet een van de Nepalese verzorgsters de deur open, gehuld in slechts een handdoek. De psychiater, die zich altijd aan het protocol houdt, wordt overmand door gevoelens van liefde voor het meisje, met als gevolg dat hij de verzorging voor zijn moeder voortaan alleen dient te organiseren. Kadoke is kinderloos, van middelbare leeftijd, maar niet onaantrekkelijk voor artsen in opleiding: hij heeft er menig weten te verleiden. Na opnieuw een grensoverschrijdende ontmoeting, ditmaal met een suïcidale jonge vrouw, lopen het professionele en privéleven van Kadoke definitief in het honderd: zijn moeders huis wordt een ambulant crisiscentrum. M'oedervlekken' is een genadeloos eerlijke roman over de liefde van een zoon voor zijn moeder en vader, en vice versa. Een boek over twee mensen die niet kunnen leven - en niet dood kunnen gaan - zonder elkaar. Het markeert een nieuwe fase in Arnon Grunberg's veelomvattende schrijverschap: zorg en liefde sluiten elkaar niet langer uit. Ondanks verlies en pijn blijkt het mogelijk liefde voor het leven te voelen

Als in het 19e-eeuwse Petersburg de lange winter voorbij is voelen velen een onweerstaanbare aandrang tot natuurbeleving.

Winner of both the Governor General's Award and the Mr.Christie's Book Award, this story proves that dinner is always exciting when Uncle Henry comes to visit, especially when he shows up wearing a shirt entirely covered with tiny colored chickens!

Een schrijver bedenkt een verhaal waarin hij allengs, ten slotte op leven en dood, zelf een rol speelt.

Poëtische improvisaties over ontmoetingen met allerlei figuren op de tocht van een jongeman, die op zoek is naar chinees meisje, symbool van het geluk.

Bloemlezing uit het werk van de Nederlandse dichter (1808-1875). Everhardus Johannes Potgieter (1808-1875) is in deze tijd vooral bekend als de oprichter van het letterkundige tijdschrift De Gids, waarin hij zich profileerde als vaderlandslievende liberaal. Potgieter liet echter ook een indrukwekkend poëzie-oeuvre na, dat sterk afwijkt van het in de negentiende eeuw zo populaire dichtwerk van de dominee-dichters Nicolaas Beets en J.J.L. ten Kate. Vooraanstaande Tachtigers als Kloos en Verwey zagen Potgieter als een voorloper van hun vernieuwende beweging.

De schatrijke Haagse weduwe Anna Weytsen liet een jonge arts zó vaak aan haar bed verschijnen dat er maar één diagnose mogelijk was: ziek van verliefdheid. De dokter in kwestie heette Jacob Westerbaen. (1599-1670) hij trouwde Anna in 1625 en gaf vervolgens de brui aan zijn medische praktijk. Hij ging het leven leiden van een herenboer en vulde zijn dagen met tuinieren, vissen en jagen in de duinen. Na de dood van Anna in 1648 legde hij bij Loosduinen een buitenplaats aan, Ockenburgh, waar hij tot zij dood zou blijven wonen.De jacht was ongetwijfeld Westerbaens grootste passie, maar de poëzie bezette een goed tweede plaats. In zijn 'Ockenburghse jaren' onderhield Westerbaen contacten met Jacob Cats en Constatijn Huygens, die ook een buiten nabij Den Haag bezaten. Huygens was in veel opzichten zijn literaire voorbeeld, maar met Cats deelde hij zijn voorkeur voor een heldere stijl.Het werk van Westerbaen geeft een inkijkje in het bestaan van de zeventiende-eeuwse nouveau riche. In burleske en soms pikante verzen betoont de dichter zich een opgewekt man, dol op alle genoegens die het leven te bieden heeft. Hij laat zijn onbekommerde toon echter varen wanneer hij het aan de stok heeft met de vertegenwoordigers van het orthodox-calvinisme. Hij hekelt hun leerstellingen en verwijt hun, zelfs jaren na dato, in duidelijke taal de moord op Johan van Oldenbarnevelt. En ook de katholiek geworden Joost van den Vondel is niet veilig voor zijn pen.Kortom, een bloemlezing uit het werk van een joviaal mens met een duidelijke mening.De bundel is samengesteld door Johan Koppenol, hoogleraar oudere Nederlandse letterkunde aan de Vrije Universiteit in Amsterdam.

Bloemlezing van Nederlandse gedichten over huiselijke onderwerpen uit de periode 1800-1840. Laat de wereld in onrust en oproer zijn, wij sluiten het straatrumoer, buiten en zijn gelukkig in onze kleine kring. Met die drijfveer kozen dichters in het begin van de negentiende eeuw het huiselijk geluk als onderwerp van hun poëzie. Dichten over alledaagse zaken; voor het eerst was de poëzie te begrijpen, en ging de betekenis ervan niet meer schuil achter onduidelijke mythologische beelden. Nu waren het invoelbare emoties, herkenbare situaties als geboorte, familiefeesten, en de dood van naasten. En met voor die tijd fabelachtige oplagen gingen poëziebundels van de bekendste huiselijke dichter, Hendrik Tollens, van de hand.Men zag deze gedichten ook als uitdrukking van de nationale identiteit: wat de beroemde binnenhuistafereeltjes van zeventiende-eeuwse schilders als Gerard Dou op het doek uitdrukten, dat boden deze tafereeltjes in versvorm. Huiselijkheid was kenmerkend voor het 'nationale karakter' van de Nederlander, en het pas gestichte Koninkrijk accepteerde dankbaar en optimistisch in deze 'nationale' poëzie een bindend element in het nog zeer verdeelde vaderland.Deze bloemlezing voert de lezer aan de hand mee van de wieg, via de hoogtepunten van het mensenleven, naar het graf; in bekende maar meestal onbekende gedichten krijgt de lezer zicht op wat men eens betitelde als 'de typisch Hollandsche smaak'.Ellen Kro1 (1948) is docent letterkunde aan de sectie Nederlands van de Hogeschool Rotterdam & Omstreken. Haar dissertatie, De smaak der natie, beschrijft de waardering van huiselijke poëzie in de periode 1800 tot 1840.

Antwoorden op vragen naar de zin tot en noodzaak van de mens op aarde. Vanaf ca. 11 jaar.