Een door Vrienten bijelkaar gezochte verzameling van Nederlandse en buitenlandse gedichten door hem voorzien van commentaar.

Fausto en Silvia ontmoeten elkaar voor het eerst in het bergdorp Fontana Fredda. Hij is schrijver, zij is een kunstenaar en allebei zijn ze op zoek naar een nieuw bestaan. Samen ervaren ze hoe de winter over het plaatsje en haar bewoners valt. Fausto geniet van de rust, ver weg van het rumoer van de stad en alles wat hij daar heeft achtergelaten, terwijl Silvia's blik steeds gericht is op de hoogste bergtop, of het beklimmen van weer een nieuwe gletsjer. Als de lente aanbreekt, moet Fausto noodgedwongen terug naar de stad, maar het verlangen naar de bergen, de vriendschap met de dorpsbewoners en de herinnering aan Silvia zijn te sterk voor hem om hun roep lang te kunnen weerstaan.

In augustus 1918 wordt een driemaal gewonde Britse luitenant teruggestuurd naar het front in Frankrijk, waar hij vlak voor de wapenstilstand nog moet deelnemen aan een zinloze operatie.

Door een onverwachte erfenis wordt een middelbare man geconfronteerd met zijn niet altijd flatteuze verleden.

Na de plotselinge dood van zijn vrouw en verteerd van liefde voor zijn tweejarig dochtertje dreigt een man ten onder te gaan aan verdriet en wanhoop.

In 1908 drukt de Franse bankier Albert Kahn zijn jonge chauffeur Dutertre een hypermoderne camera in handen en draagt hem op te leren fotograferen. Kahn vertrouwt hem zijn ideaal toe: alle volkeren van de wereld in kleur te laten vastleggen, om zo zijn "Archief van de planeet" te creëren. Hij is ervan overtuigd dat zijn foto's vooroordelen en angst voor vreemdelingen zullen wegnemen, en mensen vertrouwd zullen maken met de ander. Uiteindelijk zal zijn archief vrede brengen op aarde. Al snel stuurt Kahn tientallen fotografen de aarde over, naar de native Americans, naar Afrikaanse stammen en naar onbekende volkeren in Mongolië. Dutertre is niet meteen gewonnen, en stuntelt met zijn camera's. Hij volgt cursussen bij Emile Pathé en stort zich op handleidingen van de gebroeders Lumière. Hoe dichter hij bij Kahn in de buurt komt, des te beter kan hij zijn inmiddels oude werkgever begrijpen. Zijn werk als chauffeur wordt er bovendien boeiender op: hij rijdt steeds meer gasten naar de villa buiten Parijs, waaronder Rudyard Kipling, sir Chamberlain en Kahns grote vriend, de filosoof Henri Bergson. Anno 1939 weigert Kahn onder ogen te zien dat de nasleep van de beurskrach en de dreiging van oorlog zijn project onmogelijk maken. Zijn villa is in verval, Parijs hangt vol antisemitische aanplakbiljetten. In de nadagen van zijn imperium heeft hij niets dan de foto's om op terug te kijken. En wij, de lezers, kijken ademloos mee met Dutertre, de laatste en enige vriend van Kahn. Trouw waakt hij over de eeuwige idealist, en toont hem alleen díé foto's die zijn laatste restjes hoop in leven houden. Is hij dan tóch gaan geloven in het levenswerk van Kahn?

Beschouwingen van de middeleeuwse Italiaanse dichter-denker (1265-1321) over het keizerschap en de verhouding van de wereldlijke en geestelijke macht.

Keuze uit het werk van de Franse dichter (1821-1867) met vertaling. Sinds 15 jaar brengt de poeziereeks 'De mooiste van' de mooiste gedichten van de grootste internationale auteurs aller tijden in een sprankelende Nederlandse vertaling. Deze reeks kent een grote waardering onder poezieliefhebbers, en uniek hieraan is enerzijds de selectie van de beste gedichten en anderzijds het feit dat de gedichten in de oorspronkelijke taal en in vertaling worden opgenomen in de bundel. De reeks wordt nu in een volledig nieuwe, moderne uitvoering gebracht die is ontworpen door Kris Demey, met coverfoto's van de Young Urban Photographers.

Nevel (1907, gepubliceerd in 1914) is na 'Liefde en pedagogiek' de 2e van een serie van 4 ideeënromans waarmee Unamuno zich afzette tegen de traditionele romankunst. In dit boek lanceert hij zelfs een nieuwe term voor zijn romans: Nevellen. Bepaald vernieuwend is dit boek ook vanwege het feit dat Unamuno hierin, net zoals de Italiaanse toneelschrijver Pirandello een aantal jaren
na hem zou doen, de gebruikelijke relatie tussen romanpersonages, lezers en de schrijver volledig op zijn kop zet. In deze aanvankelijk wat oppervlakkig lijkende vertelling zal de actieve en oplettende lezer al vanaf het eerste begin een dreigende ondertoon bespeuren, een dreiging die op het einde zijn hoogtepunt bereikt, met essentiële vragen zoals: Wat is de zin van het menselijk bestaan? Beschikt de mens wel over zoiets als een vrije wil? En weten wij, mensen, wel met zekerheid dat wij echt bestaan?

Op een Amerikaanse luchtmachtbasis op een Italiaans eiland tijdens de Tweede Wereldoorlog komt de absurditeit van de oorlog en het militarisme wel erg duidelijk naar voren. In november 1961, nu bijna vijftig jaar geleden, verscheen een recensie in de Herald Tribune over een woeste, ontroerende, schokkende, dolkomische, razende, opbeurende, reuzenroetsjbaan van een boek. The Times voorspelde even later dat mensen die het konden verteren het niet licht zouden vergeten: Een verbluffende prestatie, die vrijwel evenveel lezers zal schokken als verrukken. De rest is geschiedenis: Joseph Heller (1923-1999), die tijdens de 2e Wereldoorlog diende bij de Amerikaanse luchtmacht, schreef met Catch-22 een van de belangrijkste en indrukwekkendste oorlogsromans die uitgroeide tot een klassieker

Ernest Hemingway verhuisde in 1921 met zijn vrouw Hadley naar Parijs. De lichtstad, waar hij kennismaakte met illustere persoonlijkheden als Gertrude Stein, F. Scott Fitzgerald en Ezra Pound, zou van grote invloed zijn op zijn schrijverschap. In Parijs is een feest brengt Hemingway de uitbundige stemming van de stad na de Eerste Wereldoorlog op briljante wijze tot leven. 

In 1964 verscheen dit boek voor het eerst, onder de titel A Moveable Feast. Na de aanslagen van november 2015 werd het opnieuw een bestseller in Frankrijk, in het bijzonder vanwege de ode aan de vitaliteit en veerkracht van Parijs. Deze nieuwe vertaling bevat niet eerder gepubliceerd materiaal, waaronder een hoofdstuk over het einde van Hemingways eerste huwelijk. 

"Armando's successen als beeldend kunstenaar en schrijver begonnen in Berlijn, waar hij zich in 1979 vestigde, in de tijd dat de Muur onaantastbaar leek. Hij heeft verslag gedaan van zijn zoektochten naar plekken van herinnering, en van zijn ontmoetingen met inwoners die de oorlog hebben meegemaakt en de deling van de stad in Oost en West aan den lijve ondervinden"--P. [4] of cover.

Verslag van de Russische dichter (1799-1837) van zijn deelname als waarnemer aan een veldtocht van het Russische leger tegen de Turken in 1829.

Tien verhalen uit het eind van de 19e eeuw van vier Russische auteurs, over uiteenlopende personages met een vergelijkbaar lot: eenzaam of afgedankt zijn, verlies van aanzien en uit een armenhuis gezet worden.

Oorspr. titel: Conte bleu / Le premier soir / Maléfice. Gallimard, 1993 Met een voorwoord van Josyane Savigneau op de drie verhalen, dat 18 pagina's bevat.

Leo Vroman, zesennegentig jaar oud, heeft een brein zo levendig dat er nog dagelijks gedichten in groeien. Speelse gedichten over geitjes en regenwormen, betoverende gedichten over dromen en liefde, maar bovenal onthechte gedichten over de naderende dood die zich verbindt met herinneringen aan een dierbaar verleden.

De liefdesgeschiedenis tussen een Amerikaanse luitenant en een Engelse verpleegster tegen de achtergrond van de Eerste Wereldoorlog. Dé grote Amerikaanse roman over de Eerste Wereldoorlog In zijn semi-autobiografische 'Afscheid van de wapenen' uit 1929 vertelt Ernest Hemingway het onvergetelijke verhaal van een Amerikaanse ambulancechauffeur aan het Italiaanse front en zijn liefde voor een Engelse verpleegster. Tegen de achtergrond van de onverbiddelijke oorlog schetst Hemingway een portret van hun onmogelijke liefde met een intensiteit die ongeëvenaard is in de moderne literatuur. Afscheid van de wapenen is een van de allermooiste anti-oorlogsromans ooit geschreven. Met deze herziene uitgave is Hemingways meesterwerk nu voor het eerst sinds 25 jaar weer verkrijgbaar in het Nederlands

Analytische annotatie: Gedichten.

Toneel, vertalingen en interviews van de Nederlandse schrijver (1926-1977).

Toen Bernlef als kind voor het eerst in het ootje werd genomen op 1 april, realiseerde hij zich dat wat iemand zei, niet waar hoefde te zijn. Zo ontdekte hij de vrijheid van de verteller, schrijft hij in "De tweede ruimte". Hoe groot die vrijheid kon zijn leerde hij vervolgens bij de dichters, die tegen het gebruikelijke taalgebruik in schreven. De betovering van deze ontdekkingen bleef. Bernlef werd een hartstochtelijk lezer en iemand die inspirerend over dat lezen schrijft. In deze bundel doet hij dat over hem dierbare buitenlandse dichters als Wallace Stevens, Elizabeth Bishop, Czeslaw Milosz, Zbigniew Herbert, Lars Gustafsson en Tomas Tranströmer.

Analytische annotatie: Gedichten.

Summary: Vijfennegentig wordt Leo Vroman, en nog altijd is hij een van de levendigste en nieuwsgierigste dichters die we hebben. Hij schrijft volop en wordt volop gelezen. Vijftig collega-dichters en -schrijvers werd gevraagd hun dierbaarste Vromangedicht te kiezen en te voorzien van een kort, hoogstpersoonlijk commentaar. Het resultaat is een bloeiende bundel met het beste van Vroman - prachtig vormgegeven en aangevuld met schitterende foto's van Keke Keukelaar.