Keuze uit de verzamelde columns die de Braziliaans-joodse schrijfster (1920-1977) tussen 1967 en 1973 schreef in de zaterdageditie van het Jornal do Brasil.

Autobiografie van de Italiaanse schrijver (1861-1928).

Met veel liefde en oog voor detail beschrijft Frank Meyrink in zijn dagboek de laatste jaren uit het leven van de beroemde pedagoog, cultuurfilosoof, architect, dichter en regisseur en niet te vergeten oprichter van de 'New School', Johann Gottlieb Freudenacker (1915-1992). Meyrink, een van de jongeren uit Gottliebs kring - huisvriend, intimus en bloedbroeder - raakte bijna idolaat van zijn oudere vriend en schreef zijn fascinatie van zich af in dit minutieuze dagboek. Als een ware Eckermann bezocht Meyrink zijn leermeester en idool vrijwel dagelijks in diens woning en deed opmerkelijk nauwgezet verslag van alle conversaties en gebeurtenissen, en zijn eigen overwegingen daarbij. De lezer kan zich voortdurend een beeld vormen van de intelligentie, diepgang, welsprekendheid en wijsheid van de oude meester in de beslotenheid van zijn alledaagse, en ondanks zijn internationale roem tamelijk eenvoudige bestaan in Doesburg

Autobiografische geschriften van de Ierse letterkundige (1865-1939).

Autobiografie waarin Mann de grote conflicten van zijn leven beschrijft in hun verhouding tot de cultuur- en tijdsgeschiedenis. Zijn homoseksualiteit houdt hij niet verborgen. Deze autobiografie van Klaus Mann vormt de neerslag van een uitermate bewogen en strijdbaar leven, vol dynamiek, hoop, teleurstelling en desillusie. Hij geeft niet alleen een intieme inkijk in zijn eigen ontwikkeling als avontuurlijke outsider maar vertelt ook vele details over zijn beroemde ouders. Het hectische culturele leven in de jaren twintig en het gevaarlijke bestaan van emigranten na 1933 zijn zelden zo levendig en ontroerend beschreven. Het keerpunt is het meest volwassen en kleurrijke werk van Klaus Mann, die als fervent antifascist reeds in 1930 aan een vriend schreef: ‘Ik ben bang voor de Hitler-dictatuur.’

Keuze uit de brieven van de Duitse filosoof (1788-1860). Arthur Schopenhauer was en is de voorkeurfilosoof van een groot aantal eminente schrijvers en denkers. Tolstoj noemde hem 'de geniaalste van alle mensen', en van Nietzsche is bekend dat hij soms dagen achtereen als in een roes in Schopenhauers werken las. Tsjechov, Hardy, Rilke, Thomas Mann, Proust, Kafka, Freud, Habermas en vele anderen lieten zich bewonderend over zijn heldere, ironische, souvereine proza uit. Geen wonder, want Schopenhauer was zeker een van de meest virtuoze stilisten onder de filosofen. Schopenhauer is natuurlijk allereerst de auteur van het onvolprezen Die Welt als Wille und Vorstellung. Maar er school in hem eveneens een groot briefschrijver, die op een laconieke, scherpe en toch ook weer verdraagzame manier naar buiten kon treden. In de brieven die in De wereld deugt niet zijn samengebracht schrijft hij over de landschappen en steden die hij bereisde, over de boeken en kranten die hij las, over de roddels en geruchten die hij vernam

Dit boek bevat de wereldberoemde trilogie waarin Alekséj (Aljosja) Maksimovítsj Pesjkov, beter bekend als Maxim Gorki, zijn eerste twintig levensjaren heeft opgetekend als een spannend verhaal. Als geen ander laat Gorki het Rusland van vóór de revolutie herleven, een beschaving die in 1917 volledig werd weggevaagd.
In Kinderjaren ervaren we door de ogen van het kind Aljosja het rauwe milieu van kleine ambachtslieden, waarin wreedheid en tederheid, heidens volksgeloof en christendom hand in hand gaan. Hoewel Aljosja opgroeit in een mallemolen van dwaas en sadistisch gedrag, vlucht hij nooit in zelfbeklag. 
Onder de mensen laat vervolgens zien hoe de veertienjarige Aljosja na de dood van zijn moeder in zijn onderhoud voorziet. Hij beproeft zijn geluk als loopjongen in een schoenenwinkel, bordenwasser op een stoomschip op de Wolga en als leerling in een iconenatelier.

Brieven van de Franse auteur (1871-1922). De in dit deel bijeengebrachte brieven tonen ons Proust van zeer verschillende kanten. Er zijn zijn jeugdbrieven, die ons veel leren over zijn verhouding met zijn familie, zijn weigering om een praktisch beroep te kiezen en zijn toenemende voorliefde voor literaire salons. Dan zijn er de brieven uit de periode van 'Les Plaisirs et les jours' en de tijd dat hij aan zijn grote romans begint te werken. Afwisselend is Proust op het kruiperige af vleiend, werkelijk belangstellend in het welzijn van anderen; nadenkend, zelfs moralistisch, vernietigend in zijn oordeel, liefst in een fraai geformuleerde bijzin. 

Zijn brieven zijn duidelijke stijloefeningen voor zijn grote werk, vol roddels, vol wijsheid ook. En natuurlijk staan ze vol herinneringen aan en portretten van de mensen die hij in 'A la recherche du temps perdu' zou vereeuwigen.

Dagboek van de Duitse schrijver, bijgehouden tijdens zijn mobilisatie als reservist tijdens de Tweede Wereldoorlog in Parijs en Rusland.

Briefwisseling tussen de Tsjechische schrijver (1883-1924) en de Oostenrijkse schrijver (1884-1968). Van 1904 tot de zomer van 1924, het jaar van Kafka's dood, correspondeerden zij met elkaar, Max Brod en Franz Kafka. Kafka groeide op in Praag, waar hij deel uitmaakte van de Duitstalige Joodse gemeenschap en aan de rand van het getto woonde. Hij bezocht het Duitse gymnasium en studeerde aan de universiteit van Praag. Daar ontmoette hij Max Brod, zijn vriend en latere biograaf. Vanaf 1908 tot 1917 werkte hij als ambtenaar bij een bedrijf dat arbeidsongevallenverzekeringen verzorgde, een baan die hij als een noodzakelijk kwaad beschouwde om zich aan het schrijven te kunnen wijden. Zijn longtuberculose, die hem in 1924 fataal zou worden, deed zich in deze tijd gelden. Gedurende zijn leven had hij enkele korte maar intense relaties, waaronder drie verlovingen, zo blijkt uit enkele postuum uitgegeven brieven. De dames waar hij mee omging komen ook indirect terug in zijn werk. 

Friedrich Hölderlin was behalve een groot lyricus ook een gedreven briefschrijver. Hij liet een kostbare verzameling brieven na. Ze zijn gericht aan vrienden en jeugdvriendinnen, aan Susette Gontard natuurlijk, de grote liefde van zijn leven, aan Goethe en Schiller, en aan diverse andere literaire tijdgenoten. Het schrijven van een brief - 'een woord uit het hart gesproken'- was, in een tijd dat in Duitsland de censuur oppermachtig was, niet zonder gevaar. Een dwarse politieke stellingname kon iemand van zijn vrijheid beroven. En zelfs een liefdesbrief kon maar beter niet in de verkeerde handen vallen, zeker niet als de geadresseerde een gehuwde vrouw was, zoals Susette Gontard, Hölderlins onvergankelijke muze Diotima. Het geijkte beeld van Hölderlin is dat van een tragische, wereldvreemde en geesteszieke dromer in zijn toren in Tübingen. De brieven in Onder een ijzeren hemel corrigeren dit beeld ingrijpend. Hólderlin treedt hierin naar voren als een openhartige, strijdvaardige en scherp analyserende correspondent die ook graag de stormen van zijn hart prijsgeeft. Zeker, hij raakte tenslotte vereenzaamd en zijn geest misschien verduisterd. Schreef hij niet 'dass mich Apoll (hat) geschlagen?' Maar hij heeft zich niet zonder slag of stoot gewonnen gegeven.

Naast toneelwerk, verhalen en dagboeken schreef August Strindberg ook ontzaglijk veel brieven. Voor het merendeel zijn dat brieven aan vrouwen. In de zomer van 1875 ontmoette hij Siri von Essen. Kort daarna bracht hij een bezoek aan Siri en haar man, baron Wrangel. Weldra wordt hij de huisvriend van dit echtpaar. strindberg draait lange tijd iedereen een rad voor ogen door te doen alsof hij verliefd is op een vriendin van Siri. De sithuatie wordt nog gecompliceerder omdat de baron zelf intussen een verhouding heeft aangeknoopt met een nichtje van Siri. Nadat het huwelijk is stukgelopen trouwen Strindberg en Siri in 1877. Na tien redelijk gelukkige jaren belandt het huwelijk in een crisis en ontaardt in een inferno van getreiter. In 1891 gaan de twee uit elkaar. Begin 1900 ziet Strindberg een jonge Noorse actrice, Harriet Bosse, in de rol van Puck in Een midzomernachtsdroom. In 1901 verloven zij zich, nadat Harriet Bosse instemmend heeft geknikt op de beroemd geworden vraag van Strindberg: 'Juffrouw Bosse, wilt u een kindje van me?' Kort daarop wordt hun huwelijk gesloten maar zij gaan in 1904 alweer, voorgoed uit elkaar. Strindbergs grillige, vaak groteske brieven aan beide vrouwen vormen een epistolaire schat die talloze lezers door de tijden heen is blijven boeien

Tweede deel van de autobiografie van de Zweedse auteur (1849-1912) over zijn studietijd.

Autobiografie van de jeugd van de Zweedse schrijver (1849-1912).

Autobiografie van de Britse schrijver (geb. 1932) over zijn jeugd op Trinidad en het begin van zijn schrijversloopbaan in Londen.

Herinneringen van de Russische letterkundige (1892-1968) aan zijn reizen door Rusland alsmede beschouwingen over het schrijven.

Literair dagboek en aforismen uit de periode 1976-1980.

Eigen keuze uit het dagboek van de Nederlandse schrijver (1951- ) in de periode 1966-2003.

Bevat de autobiografische roman: "Le petit ami" (1903) over het wonderlijke Parijse milieu waarin de schrijver (1872-1956) opgroeide en dagboeknotities: "Le petit journal inachevé" (1964), over zijn verhouding met madame Cayssac

Dagboek van de Duitse toneelschrijver (1813-1863).

Keuze uit het dagboek van de Franse letterkundige (1872-1956).

Autobiografische fragmenten van de Nederlandse schrijver-schilder (1938- ).

Reisbrieven van de Nederlandse vertaler uit de jaren 1967-1984.

Bloemlezing uit de jaren 1929-1940 en een interview met de schrijver uit 1936.

Cheever (1912-1982), romancier en korte-verhalen-schrijver, leek voor de buitenwereld een net leven te leiden. Zijn dagboeken geven onthullend zijn innige relatie met zijn broer, zijn drankmisbruik en homoseksuele uitstapjes weer, maar bieden ook goed inzicht in het ontstaan van zijn werk.