Om vijf uur in de middag, verhalen

De nieuwe verhalen van Remco Campert worden bevolkt door dromende dichters, aarzelende jongelingen en in de verte is er altijd een meisje dat te mooi is om echt aan te durven kijken. Het zijn de vertrouwde campertiaanse karakters met heerlijke nieuwe en eigentijdse worstelingen. Ze hebben vaak niet meer dan een vaag vermoeden van hun eigen talent en zoeken een uitweg. Zoals de asielzoeker die maar blijft doorpraten bij het loket met nuffige meisjes, of naar de jazzmuziek verlangende scholier die ruim voor zijn eindexamen het vrije leven kiest. Campert is een meesterlijk verteller, altijd nieuw en altijd trouw aan zichzelf: lichtvoetig, melancholiek, en bovenal wonderlijk mooi.