Poezie Bundels

Gedichten.

Gedichten uit de periode 1944-1948 van de Poolse dichteres die in 1996 de Nobelprijs voor literatuur won.

Lucebert maakte in de periode rond 1950 voor vrienden een aantal unieke boekjes met gedichten, tekeningen en collages. Zeven boekjes die zijn ondergebracht in de collectie van het Stedelijk Museum en in privé-collecties, verschijnen in september van dit jaar in een facsimile-editie. Wat de boekjes extra bijzonder maakt is dat ze samen zevenentwintig nooit eerder gepubliceerde gedichten bevatten. Ter gelegenheid van Gedichtendag 2012 worden deze niet eerder gepubliceerde gedichten eenmalig samengebracht onder de titel "Zij heeft haar naam vergeten". Ze tonen de veelzijdigheid en openheid van Lucebert en zijn een onontbeerlijke aanvulling op zijn verzamelde gedichten.

Analytische annotatie: Gedichten

Aan het begin van deze eeuw, toen ik nog een puisterige puber was, voelde ik een grote behoefte om in de literatuur de antwoorden op mijn levensvragen te vinden. Dat lukte niet. Hoewel ik het kunstenaarsleven leidde, inclusief een getormenteerde ziel en een geveinsde zucht naar drank, net als mijn literaire helden, duwden de meeste boeken me verder in de put. Tot ik het werk van Lévi Weemoedt ontdekte. De persoonlijke ellende spat van zijn poëzie, maar hij verpakt het in de liefde voor taal en ongebreidelde zelfspot, een combinatie die ik niet voor mogelijk hield. Als hij een mislukking beschreef, bood me dat troost, en moest ik ongemakkelijk lachen om mijn eigen pathetische overdrijvingen. Nog vaker deed hij me huiveren om zijn tekstuele spitsvondigheid en het superieure spel met woorden dat hij telkens speelt. De gedichten kwamen soms wat kort en eenvoudig op me over, maar er zijn maar weinig dichters die het autonoom na kunnen doen. Het gedicht 'Don Juan Lul' tors ik al ruim een decennium ingelijst met me mee naar de verschillende huizen die ik heb bewoond. Nu hangt het pontificaal in onze woonkamer. In al zijn eenvoud schetst het een beeld van iemand die ogenschijnlijk alles al heeft opgegeven. In werkelijkheid houdt de taal hem overeind. Iedereen moet Weemoedt lezen! Vandaar deze bloemlezing, die ik met veel plezier heb samengesteld.- Özcan Akyol.

Thematisch gerangschikte citaten, afkomstig uit de poëzie van de Nederlandse dichter (1924-1994) en voorzien van een letterkundige inleiding.

Een kleurrijker dichter dan Pierre Kemp (1886-1967) heeft Nederland niet gekend. Vanuit zijn Maastrichtse 'dichterkluisje' manoeuvreerde hij zijn vele kleurige, korte gedichten de Nederlandse dichtkunst binnen. Als bekroning van zijn hele werk werd Pierre Kemp in 1956 de Constantijn Huygens-prijs toegekend en in 1958 de P.C. Hooft-prijs. Lezers schreven hem dat zijn gedichten hen gelukkig maakten. En dat vermogen hebben ze. Alledaagse belevenissen van zeer uiteenlopende aard worden door de sterk zintuiglijk ingestelde en met een groot talent voor verwondering gezegende dichter tegen het licht gehouden. Er is ernst en humor in zijn spel van vragen stellen en betekenis suggereren, maar ook een beminnelijke melancholie die zelden zwaar wordt. Wiel Kusters en Ingrid Wijk stelden een nieuwe bloemlezing samen uit Kemps werk, dat geruime tijd niet meer leverbaar is geweest. Zij kozen voor een thematische ordening van de gedichten, waardoor dit boek, in overeenstemming met een oude wens van de dichter, tot een soort brevier voor het dagelijks leven kan worden. Er zijn gedichten over het verlangen, de vrouw, licht en kleuren, klank en muziek, planten en dieren, nacht en dromen, stad en land, ouderdom en dood, maar ook over kind zijn op latere leeftijd.

In de nieuwe gedichten van Nooteboom is elk beeld door en door verrassend. Hij weet feitelijke en persoonlijke gegevens zo met elkaar te vermengen dat er een geheel eigen en rijk soort poëzie ontstaat. De gedichten zijn te lezen als in sobere stijl geschreven vertellingen, die hoe langer hoe meer uiting geven aan de compassie waarmee de dichter de wereld beziet.

Bloemlezing met ruim driehonderd gedichten van overwegend hedendaagse Nederlandstalige dichters die geïnspireerd zijn door de Middellandse Zee.

Bundel liedjes en gedichten; niet alle bijdragen zijn eerder in druk verschenen. Vanaf ca. 10 jaar.

Rainer Maria Rilke (1875-1926) had al naam gemaakt als dichter met zijn bundels Das Stundenbuch en Das Buch der Bilder, toen hij de lite- raire wereld versteld deed staan en wereldfaam verwierf met de pu- blicatie van zijn twee delen Neue Gedichte in 1907 en 1908. Hij verza- melde daarin het beste werk uit een van zijn vruchtbaarste periodes, die hij grotendeels doorbracht in Parijs. Rilke was daar diep onder de indruk gekomen van Rodin, bij wie hij een tijdlang in dienst was als particulier secretaris. 

De min of meer falende poging van de menselijke geest om werkelijkheid te bevatten, is iets wat Eva Gerlach van meet af aan heeft bezig gehouden. De gaten in de werkelijkheid, waar je steeds doorheen lijkt te zakken, zijn in feite de gaten in je eigen geest: te weinig zien en te veel vergeten, te weinig begrijpen en te veel interpreteren. Er is een patroonvormende instantie in de hersens almaar bezig die losse flardjes werkelijkheid om te zetten in iets wat nog samenhang heeft. Poezie is zo bezien de neerslag van een proces dat die samenhang zoekt.

Lucebert (1924-1994) is de keizer van de zintuiglijke poëzie. Hij is de dichter van het sprekende en het luisterende woord, een ziener die met zijn ogen proeft, en wiens vlees tastbaar woord is geworden. In Licht is de wind der duisternis wordt Luceberts dichterschap van talloze kanten bezien en beschreven. De historische grond van zijn vormende kracht. Het woordenspel van zijn vitaliteit. De verleiding van zijn klanken. De beeldenrijkdom van Luceberts poëzie is onuitputtelijk, hortend en stromend. De auteurs onderzoeken de veelvormigheid van zijn artistieke, mystieke of muzikale inspiratiebronnen. Hun weergave bezorgt de lezer de actuele sensatie dicht op de huid te zitten van een hartstochtelijk en beweeglijk kunstenaar. In Licht is de wind der duisternis zijn niet eerder gepubliceerde documenten, brieven, foto's en afdrukken van unieke publicaties opgenomen, die de stem van de dichter voelbaar maken. Een hommage aan een groot en meeslepend dichter.

De poëzie van Van Geel (1917–1974) toont bij uitstek de frisheid van de Nederlandse taal zonder de poëtische ballast van grote woorden. Van Geel blijft dicht bij zichzelf en kan men daarom de dichter van de ontvankelijkheid noemen. Daarmee heeft hij in de Nederlandse dichtkunst een gebied opengelegd dat we nog niet kenden. Hij is als dichter zeer "besmettelijk' gebleken, heeft stilistisch vele navolgers gehad maar bleef een eenzaat. 

In deze bloemlezing gaat het merkbaar om gedichten van een beeldend kunstenaar: er verstrijkt in zijn gedichten weinig tijd; zijn beelden zijn niet nadrukkelijk maar ongeëvenaard in hun precisie. Beeldspraak is wat leeft.

'In de nieuwe gedichten van Nooteboom is elk beeld door en door verrassend. Hij weet feitelijke en persoonlijke gegevens zo met elkaar te vermengen dat er een geheel eigen en rijk soort poëzie ontstaat. De gedichten zijn te lezen als in sobere stijl geschreven vertellingen, die hoe langer hoe meer uiting geven aan de compassie waarmee de dichter de wereld beziet.'--Publisher.

Gedichten en een essay over het maken van een gedicht.