Poezie Bundels

Een kleurrijker dichter dan Pierre Kemp (1886-1967) heeft Nederland niet gekend. Vanuit zijn Maastrichtse 'dichterkluisje' manoeuvreerde hij zijn vele kleurige, korte gedichten de Nederlandse dichtkunst binnen. Als bekroning van zijn hele werk werd Pierre Kemp in 1956 de Constantijn Huygens-prijs toegekend en in 1958 de P.C. Hooft-prijs. Lezers schreven hem dat zijn gedichten hen gelukkig maakten. En dat vermogen hebben ze. Alledaagse belevenissen van zeer uiteenlopende aard worden door de sterk zintuiglijk ingestelde en met een groot talent voor verwondering gezegende dichter tegen het licht gehouden. Er is ernst en humor in zijn spel van vragen stellen en betekenis suggereren, maar ook een beminnelijke melancholie die zelden zwaar wordt. Wiel Kusters en Ingrid Wijk stelden een nieuwe bloemlezing samen uit Kemps werk, dat geruime tijd niet meer leverbaar is geweest. Zij kozen voor een thematische ordening van de gedichten, waardoor dit boek, in overeenstemming met een oude wens van de dichter, tot een soort brevier voor het dagelijks leven kan worden. Er zijn gedichten over het verlangen, de vrouw, licht en kleuren, klank en muziek, planten en dieren, nacht en dromen, stad en land, ouderdom en dood, maar ook over kind zijn op latere leeftijd.

In de nieuwe gedichten van Nooteboom is elk beeld door en door verrassend. Hij weet feitelijke en persoonlijke gegevens zo met elkaar te vermengen dat er een geheel eigen en rijk soort poëzie ontstaat. De gedichten zijn te lezen als in sobere stijl geschreven vertellingen, die hoe langer hoe meer uiting geven aan de compassie waarmee de dichter de wereld beziet.

Bloemlezing met ruim driehonderd gedichten van overwegend hedendaagse Nederlandstalige dichters die geïnspireerd zijn door de Middellandse Zee.

Bundel liedjes en gedichten; niet alle bijdragen zijn eerder in druk verschenen. Vanaf ca. 10 jaar.

Rainer Maria Rilke (1875-1926) had al naam gemaakt als dichter met zijn bundels Das Stundenbuch en Das Buch der Bilder, toen hij de lite- raire wereld versteld deed staan en wereldfaam verwierf met de pu- blicatie van zijn twee delen Neue Gedichte in 1907 en 1908. Hij verza- melde daarin het beste werk uit een van zijn vruchtbaarste periodes, die hij grotendeels doorbracht in Parijs. Rilke was daar diep onder de indruk gekomen van Rodin, bij wie hij een tijdlang in dienst was als particulier secretaris. 

De min of meer falende poging van de menselijke geest om werkelijkheid te bevatten, is iets wat Eva Gerlach van meet af aan heeft bezig gehouden. De gaten in de werkelijkheid, waar je steeds doorheen lijkt te zakken, zijn in feite de gaten in je eigen geest: te weinig zien en te veel vergeten, te weinig begrijpen en te veel interpreteren. Er is een patroonvormende instantie in de hersens almaar bezig die losse flardjes werkelijkheid om te zetten in iets wat nog samenhang heeft. Poezie is zo bezien de neerslag van een proces dat die samenhang zoekt.

Lucebert (1924-1994) is de keizer van de zintuiglijke poëzie. Hij is de dichter van het sprekende en het luisterende woord, een ziener die met zijn ogen proeft, en wiens vlees tastbaar woord is geworden. In Licht is de wind der duisternis wordt Luceberts dichterschap van talloze kanten bezien en beschreven. De historische grond van zijn vormende kracht. Het woordenspel van zijn vitaliteit. De verleiding van zijn klanken. De beeldenrijkdom van Luceberts poëzie is onuitputtelijk, hortend en stromend. De auteurs onderzoeken de veelvormigheid van zijn artistieke, mystieke of muzikale inspiratiebronnen. Hun weergave bezorgt de lezer de actuele sensatie dicht op de huid te zitten van een hartstochtelijk en beweeglijk kunstenaar. In Licht is de wind der duisternis zijn niet eerder gepubliceerde documenten, brieven, foto's en afdrukken van unieke publicaties opgenomen, die de stem van de dichter voelbaar maken. Een hommage aan een groot en meeslepend dichter.

De poëzie van Van Geel (1917–1974) toont bij uitstek de frisheid van de Nederlandse taal zonder de poëtische ballast van grote woorden. Van Geel blijft dicht bij zichzelf en kan men daarom de dichter van de ontvankelijkheid noemen. Daarmee heeft hij in de Nederlandse dichtkunst een gebied opengelegd dat we nog niet kenden. Hij is als dichter zeer "besmettelijk' gebleken, heeft stilistisch vele navolgers gehad maar bleef een eenzaat. 

In deze bloemlezing gaat het merkbaar om gedichten van een beeldend kunstenaar: er verstrijkt in zijn gedichten weinig tijd; zijn beelden zijn niet nadrukkelijk maar ongeëvenaard in hun precisie. Beeldspraak is wat leeft.

'In de nieuwe gedichten van Nooteboom is elk beeld door en door verrassend. Hij weet feitelijke en persoonlijke gegevens zo met elkaar te vermengen dat er een geheel eigen en rijk soort poëzie ontstaat. De gedichten zijn te lezen als in sobere stijl geschreven vertellingen, die hoe langer hoe meer uiting geven aan de compassie waarmee de dichter de wereld beziet.'--Publisher.

Gedichten en een essay over het maken van een gedicht.

Analytische annotatie: Gedichten.

Gedicht met illustraties van de dichter (1915- ).

Analytische annotatie: Gedichten.

Bundeling van de vertalingen van de prozagedichten van de Franse letterkundige (1854-1891).

Tien jaar geleden verscheen "Voorlopig verblijf. Gedichten 1979-1990" van Eva Gerlach. In die bundel verzamelde zij vijfenzeventig gedichten uit de bundels - de eerste zes - die in de loop der jaren uitverkocht waren geraakt. Dat was een strenge selectie. Gerlach wilde geen verzameld werk, ze wilde opgenomen hebben wat in haar ogen overeind gebleven was. In de jaren daarna werd haar de P.C. Hooftprijs toegekend en verschenen nog tal van bundels, waaronder "Wat zoekraakt", "Alles is werkelijk hier", "Niets bestendiger", "Solstitium", "Een bed van mensenvlees" en "Situaties". Anno 2009 is het de hoogste tijd voor een tweede 'summing up'. "Het gedicht gebeurt nu" is alweer geen totaaloverzicht maar een door Gerlach zelf kieskeurig verzameld werk waarin het beste wat zij volgens zichzelf te bieden heeft, is opgenomen.

Naast het Oerolfestival en alle andere muzikale en beeldende kunstevenementen op de Waddeneilanden, is nu de poëzie weer eens aan de beurt. Niet op of van één van de eilanden, maar elk Waddeneiland is aanwezig. Wie denkt en het lef heeft om hardop te zeggen dat elk eiland gelijk is, heeft het flink mis. Zeg dat ook nooit tegen een kenner of bewoner van een Waddeneiland, je hebt het dan meteen verbruid. Begrijpelijk: elk eiland heeft zijn eigen karakter, zijn eigen sfeer en zijn eigen bewoners en gasten. Dat kan je niet over één kam scheren. Zo is het ook met de gedichten in deze bundel. Geschreven door dichters die een dag of een vakantie lang op een van de eilanden verbleven, op een eiland zijn geboren, of kwamen en zijn gebleven. Voor eilanders en vastelanders is deze bundel een groot papieren eiland, vol te (her)ontdekken schatten.