Nieuwe producten

De schilder Eugène Brands (19123-2002) was een korte periode lid van de Cobra-groep, een bekende kunststroming aan het eind jaren veertig van de vorige eeuw. Na de eerste Nederlandse museale Cobra-tentoonstelling in 1949 koos hij zijn eigen weg. Uitvoerig onderzoek naar het vroegere werk van Brands dat veel experimenten en verschillende stijlen laat zien.

Schilderijen van de Duitse kunstenaar (1957) waarin het boek een rol speelt en reacties van 46 bekende schrijvers daarop.

IRIS LE RÜTTE (1960) is beeldend kunstenaar en dichter. Zij maakt grote sculpturen voor de openbare ruimte in binnen- en buitenland, en ontwierp diverse culturele prijzen, zoals de VSB Poëzieprijs en de Heldringprijs. Haar tekeningen verschenen in tijdschriften, kranten en boeken, waaronder NRC Handelsblad en "De mooiste gedichten", een bundel met poëzie van Leo Vroman.

De staatsrechtelijke positie van de prins-gemaal, de manier waarop Prins Bernhard en Prins Claus met de "ministeriële verantwoordelijkheid" omgaan en een nuancering van de Lockheedaffaire.

Correspondentie tussen de Nederlandse wetenschappers en dichters Leo Vroman (1915-2014) en Jan Lauwereyns (1969- ). Zou de jonge Vroman de oude echt niet hebben herkend? De vraag komt van Jan Lauwereyns, net als Leo Vroman dichter, wetenschapper en expat, maar een halve eeuw jonger. In Zwelgen wij denkend rond wisselen deze twee schrijvende onderzoekers nieuwe verzen, grote gedachten en kleine anekdotes uit, op de brug tussen poëzie en wetenschap. Alles heeft hun aandacht: de verstrengeling van kwanta, de verliefdheid op het Nederlands, of Tineke wel in het gras gezeten kan zijn. Een knisperende correspondentie tussen twee geestverwanten.

Herinneringen van de schilder (1887-1985) aan zijn leven tot 1922 in Vitebsk (Wit-Rusland), Parijs en Moskou. Marc Chagall (1887-1985), nu een der geliefdste kunstenaars van onze tijd, werd geboren in het getto van Vitebsk (in Wit-Rusland) als telg van een eenvoudige joodse familie. Zijn kindertijd was gedrenkt in de chassidische cultuur van Oost-Europa, «waar het woord ‘kunstenaar’ gold als een fantastisch, literair begrip uit een andere wereld». Niettemin werd Chagall op jonge leeftijd toegelaten op de kunstacademie van Petersburg. In 1910 vertrok hij naar Parijs, waar hij onder meer Léger, Apollinaire, Cendrars en het echtpaar Delaunay ontmoette, en de invloeden opzoog van kubisme, surrealisme en fauvisme. Al een jaar later exposeerde hij in de Salon des Indépendants en in 1914 te Berlijn, waar hij de aandacht trok van de Duitse expressionisten. Aan de vooravond van de Eerste Wereldoorlog keerde hij terug naar Rusland waar hij zijn jeugdliefde Bella Rosenfeld huwde. In 1920 zette hij zich aan het schrijven van zijn jeugdherinneringen, die later zouden verschijnen als «Mijn leven», tot nu toe echter nooit in een complete versie. In 1923 vertrok Chagall opnieuw naar Parijs, waar hij al snel wereldwijde faam verwierf als colorist met een geheel eigen stijl. 

Bloemlezing uit de Franse poëzie uit de periode 880-1953 met vertalingen en toelichtingen. Van troubadours tot avant-gardisten, van minnezang tot hermetische poëzie: de Franse dichtkunst kent een rijke geschiedenis. Vertaler Paul Claes verzamelde voor De tuin van de Franse poëzie honderd hoogtepunten uit meer dan tien eeuwen Franse dichtkunst. Hij leidt iedere dichter kort in en voorziet elk gedicht van helder commentaar. De tuin van de Franse poëzie neemt de lezers mee op een reis door de Franse letteren. Al in de negende eeuw weerklinkt kerkgezang in de volkstaal. Daarna komen de troubadours met hun hoofse minneliederen. In de renaissance floreert het sierlijke sonnet. De zeventiende-eeuwse salons sprankelen van precieuze lyriek. De bandeloze romantiek bevrijdt zich van de strakke regels van het classicisme. Moderne dichters scheppen ten slotte een poëzie die de poëzie zelf problematiseert. Door de chronologische opbouw van De tuin van de Franse poëzie is die ontwikkeling op de voet te volgen. De editie is tweetalig. Een werk dat onmisbaar is voor iedereen die geïnteresseerd is in Franse geschiedenis, cultuur en literatuur.

Acclaimed author Anthony Everitt, whoseAugustuswas praised by the Philadelphia Inquirer as “a narrative of sustained drama and skillful analysis,” is the rare writer whose work both informs and enthralls. InHadrian and the Triumph of Rome–the first major account of the emperor in nearly a century–Everitt presents a compelling, richly researched biography of the man whom he calls arguably “the most successful of Rome’s rulers.” Born in A.D. 76, Hadrian lived through and ruled during a tempestuous era, a time when the Colosseum was opened to the public and Pompeii was buried under a mountain of lava and ash. Everitt vividly recounts Hadrian’s thrilling life, in which the emperor brings a century of disorder and costly warfare to a peaceful conclusion while demonstrating how a monarchy can be compatible with good governance. Hadrian was brave and astute–despite his sometimes prickly demeanor–as well as an accomplished huntsman, poet, and student of philosophy. What distinguished Hadrian’s rule, according to Everitt, were two insights that inevitably ensured the empire’s long and prosperous future: He ended Rome’s territorial expansion, which had become strategically and economically untenable, by fortifying her boundaries (the many famed Walls of Hadrian), and he effectively “Hellenized” Rome by anointing Athens the empire’s cultural center, thereby making Greek learning and art vastly more prominent in Roman life. With unprecedented detail, Everitt illuminates Hadrian’s private life, including his marriage to Sabina–a loveless, frequently unhappy bond that bore no heirs–and his enduring yet doomed relationship with the true love of his life, Antinous, a beautiful young Bithynian man. Everitt also covers Hadrian’s war against the Jews, which planted the seeds of present-day discord in the Middle East. Despite his tremendous legacy–including a virtual “marble biography” of still-standing structures–Hadrian is considered one of Rome’s more enigmatic emperors. But making splendid use of recently discovered archaeological materials and his own exhaustive research, Everitt sheds new light on one of the most important figures of the ancient world.