Ik neem toch een hond

Lena Steketee leeft voort, kritisch maar ook optimistisch de voor- en nadelen van het klimmen der jaren inventariserend. Zo wordt ze geconfronteerd met het groeiende aantal oudere vrouwen die op straat bij de pinautomaat maar ook thuis worden overvallen en beroofd. Ze gedraagt zich hierdoor alert en ook een beetje angstig, want hoe kun je jezelf beveiligen tegen deze vorm van geweld? "Neem een hond!" roepen de omstanders. Ook de politie suggereert dat een waakse hond de beste beveiliging vormt tegen indringers. En eigenlijk dient het verlangen naar een dier, waar ze haar leven mee kan delen, zich weer aan. Maar de ervaringen met haar laatste hond, die zeventien werd en veel zorg en aandacht vroeg, wat met het ambulante columnistenleven van Lena moeilijk te combineren viel, doen haar voorlopig van de aanschaf afzien.