Over het mannelijke in de vrouw & het vrouwelijke in de man, Jungs theorie over animus en anima in de praktijk

Onderscheid tussen het zuiver vrouwelijke en mannelijke en het verlagen naar hun integratie wordt gekoppeld aan de bijbehorende schaduwkanten, vertaald naar een lastige animus en anima. Communicatie. Het lijkt zo eenvoudig. Want als we met elkaar praten wisselen we onderling van gedachten en reageren we op elkaar. Wat we niet beseffen is dat als we met zijn tweeën praten, we eigenlijk met ons vieren zijn. De vrouwelijke energieën in de man (die C.G. Jung de anima noemde) en de mannelijke energieën in de vrouw (haar animus) blijken een stevig woordje mee te spreken, en als het tegenzit zich overal mee te bemoeien en een flinke stem in het kapittel te hebben. Opvallend daarbij is wij dat wij dat zelf maar ternauwernood in de gaten hebben. Gevolg: de gekste projecties en spraakverwarringen, zonder dat we zien dat we gevangen zijn geraakt in een universeel psychisch mechanisme. En de ruzies die we hebben blijken qua stijl en vorm verbijsterend algemeen te zijn. Animus en anima doen zich overal gelden, thuis en op het werk, geen enkel contact uitgezonderd! 
Animus en anima zijn echter ook heel positieve en stimulerende inhouden in ons, al kunnen we pas profijt van die steunende kant krijgen als we ons psychologisch ontwikkelen en meer worden wie we werkelijk zijn. Of, in Jungiaanse termen, het nodige schaduwwerk hebben gedaan. 
Op de haar bekende heldere wijze legt Karen in dit boek uit wat de functie van animus en anima in onze psyche is en hoe we hun dynamiek kunnen herkennen. De inzichten die dat biedt zijn van onschatbare waarde voor zowel persoonlijke groei als voor relaties: van liefdesrelaties tot je relatie met het leven zelf.