Uniek Fotografisch document van Eddy Posthuma de Boer over Willem Frederik Hermans (Gesigneerd)

De term "geheime praktijken" in relatie tot W.F. Hermans kan op verschillende manieren worden geïnterpreteerd: zowel als thema in zijn literaire werk (paranoia, spionage) als in de zin van zijn eigen, vaak polemische en stiekeme optreden tegen critici. In veel van zijn boeken, met name in De donkere kamer van Damokles, spelen geheime, duistere praktijken en spionage een centrale rol. De hoofdpersoon, Osewoudt, verricht opdrachten voor de mysterieuze Dorbeck, maar het is onduidelijk of deze praktijken echt zijn of voortkomen uit een hallucinatie. Thema: Misverstand en Chaos: In verhalenbundels zoals Paranoia en Moedwil en misverstand worden personages vaak slachtoffer van ondoorzichtige, geheime intriges en miscommunicatie. Ze proberen vergeefs orde te scheppen in een chaotische werkelijkheid. Polemische praktijken: Hermans stond bekend om zijn felle, vaak "achterkamerse" aanvallen op de culturele en literaire gevestigde orde. Hij schreef vernietigende kritieken en bespotte zijn tegenstanders (o.a. verzameld in Mandarijnen op zwavelzuur), waarbij hij niet schuwde om "geheime" of private informatie over hen te gebruiken om ze in diskrediet te brengen. De "onvoltooide" autobiografie: Hoewel Hermans veel autobiografisch materiaal in zijn boeken verwerkte, is een grootschalig, expliciet autobiografisch project er nooit gekomen, wat ook kan worden gezien als het afschermen van zijn werkelijke "geheime" leven.